Düşmanca bir dünyanın içinde yer alan çaresiz yolculuk·484 syf.·1000Kitap
9/10
2021 19. kitabı
Umuda - ya da ölüme demeliyim daha isabetli olur- doğru çıktığı yolda yüzlerce insana mezar olan bir gemi: Struma
“Geçmişten adam hisse kaparmış… Ne masal şey!
Beş bin senelik kıssa yarım hisse mi verdi?
“Tarihi tekerrür” diye tarif ediyorlar;
Hiç ibret alınsaydı, tekerrür mü ederdi?”
demiş Mehmet Akif Ersoy “Kıssadan Hisse” adlı dörtlüğünde.
Şairin dediği gibi, günümüzde yaşananlardan da görüyoruz ki tarih hiç durmaksızın tekrarlanıyor, aynı acı olaylar hep yaşanıyor; değişen sadece zaman, mekan ve oyuncular.
Tam bundan 79 yıl önce soğuk bir şubat günü, II. Dünya Savaşı zamanları. Nazilerden kaçan Yahudileri Filistin'e götürmek üzere Romanya'dan yola çıkan Struma gemisi, İstanbul’da bir Sovyet denizaltısından atılan ve 750’den fazla Yahudi Karadeniz’in soğuk sularına gömülür.
Yıllar sonra “değişen bir şey var mı?” diye sorguladığımızda görüyoruz ki yok aslında değişen hiçbir şey yok. Çünkü insanlık ders almayı bilmiyor ya da istemiyor. İnsanlar yine dinlerinden, milliyetlerinden, cinsiyetlerinden, fikirlerinden ya da renklerinden dolayı lanetleniyor. Ya ateş altındaki yıkılmış şehirlerinde, ya mülteci kamplarında tel örgüler arkasında yaşam mücadelesine devam ediyor ya da bir yerlere kaçıp kurtulmak isterken soğuk sularda can veriyor.
Daha yaşanası bir dünyada, geçmiş acılardan ders alarak insanca yaşayabileceğimiz günlere diyerek ve birbirleri hakkında önyargılar barındıran bencil, zalim, vicdan yoksunu, merhamet eksiği insan topluluklarının sebep olduğu bir faciayı yazacağım sizlere -yine kalemimi kısa tutamayarak- Struma faciasını..
1933 yılında Yahudilerin haklarının azaltılması ile adım adım başlayan felaket, sonunda Nazi hükümetinin, eline geçirebildiği bütün Avrupa Yahudilerini hedef alıp yok etmeye kalkması ile büyük acılara neden olur. Naziler