Ayçella
@teacheeer
Dune serisine ikinci kitap ile tam gaz devam! İthaki'nin bence en güzel yanlarından biri kapak tasarımı. Her seferinde kitabı elime alırken mutlu ediyor görüntüsü beni. Kelime hatalarına rastlasam da bu seriyi İthaki'den okuyup kütüphaneme yerleştirmekten keyif alıyorum.
Dune Mesihi yine ilk kitap gibi birçok ders verici cümleye sahipti. Dikkat ettiğim birkaç sözü yazarak başlamak istiyorum;
* "Bir insanın sesi, kendisine ait olmalıdır. Kendi tınısının içine gizlenmiş, başka bir adama ait mesajlar taşımamalıdır."
* "Güçlü duyguların ilk kurbanı akıldır."
* "Korku akıl katilidir. Korku toptan yok oluşu getiren küçük ölümdür."
* "Güç, çok fazlasını elinde tutanı izole etme eğilimi gösterir."
* "Akıllı insan kendini biçimlendirir… Aptallar yalnızca ölmek için yaşar."
Bu cümlelerden daha fazlası vardı yine Dune Mesihi'nde. Gelelim ikinci kitabın konusuna. İlk kitapta tüm gezegeni kontrol almıştı Muad'Dib ve İmparator olmuştu. Bu gelişmelerden on iki yıl sonrasını anlatıyor Dune Mesihi. On iki yılda, Paul'un imparatorluğunu kabul etmeyen 61 milyar insan öldürülmüştür. Gezegendeki her yere olmasa da bazı yerlere su gelmiş ve yeşillikle kaplamayı başarmıştır Fremenler. Tabi yine Paul'un büyük desteği ile. Ancak bu gelişmeler bile Paul'un kendini sorgulamasına engel olamamıştır. Ve insani yönü, duyguları daha fazla ortaya çıkmaya başlamıştır.
İlk romanda az rastladığımız Sima Dansçıları'na, Tleilax'lara Dune Mesihi okurken çok fazla rastlıyoruz. Onların yeteneklerini, düşüncelerini daha çok okuyoruz ve öğreniyoruz. Paul'u çok sevsem de favorim olan Duncan Idaho ile bir kez daha karşılaşmak beni mutlu etti. Ancak bu karşılaşmanın da bir nedeni vardı tabi ki... Bir yanda Bene Gesserit rahibesi ve Sima Dansçıları, diğer yanda tahta çıkmasını sağlayan karısı Irulan vardır
Muhammet Serdal DURAK isimli okura yanıt verildi
Ayçella
Geçerli mi hala
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
VİCDAN BİR KARA KUTUDUR
Atom bombası ile ilgili pek çok şey okudum, izledim ama pek azı beni okuduğum bu minicik kitap kadar etkilemiştir. Kitap bittiğinde ne düşüneceğimi şaşırmış bir halde duygularımla boğuşurken buldum kendimi.Şüphesiz ki #atombombası insanlık tarihinde bir kara leke ve çok üzücü ancak ben bu kitabı okurken zeki,çalışkan, disiplinli,ahlaklı bir çocuğun bir ölüm meleğine dönüştüğüne, dönüştürüldüğüne daha çok üzülerek şahitlik ettim.Pek çok noktada evet tam da burada bırakmalıymış çalışmayı deyip bırakmamış olmasına da şaşırdım açıkçası. #robertoppenheimer bir Yahudi ve Hitler’in ortaya çıkıp Yahudilere yaptıklarıyla beraber aslında ilk etapta Hitler’e karşı koymak için yapılmaya başlanmış atom bombası.Yani atom bombasının ilk bahanesi Hitler’miş.Sonra bu denli etkili bir bomba siyasi güç manasına da geleceği için ok yaydan çıkmış ve Hitler tehlikesi ortadan kalkmasına rağmen bombanın yapımına son sürat devam edilmiş.Sayısız sosyolog ve tarihçi Oppenheimer gibi ahlaklı bir insanın nasıl olup da bir atom bombası yaptığını uzun zaman tartışmış. Robert Oppenheimer’ın hayatını okuyunca pırıl pırıl bir insanın zekası yüzünden nasıl ziyan olduğunu üzülerek görüyoruz. Hayatının sonunda yaşadığı en net duygu pişmanlık.Beni en çok etkileyen kısım Oppenheimer’ın vicdani ile boğuşup Japonlardan özür dilemek için Japonya’yı ziyaret etmesi oldu. Ailesinin bunun tehlikeli olabileceğini söylemesine rağmen bu ziyareti gerçekleştirdi Oppenheimer.Japonlar tarafından saygı ve hoşgörü ile karşılanmış olması sanırım onu en çok kahreden şeydi.Nasıl oldu da işler bu denli çığırından çıktı?Nasıl oldu da bir #biliminsanı devletler arası güç gösterisine alet oldu?İcatlar ihtiyaçlardan doğar derler ya keşke ışınlanmaya ihtiyaç duyulsaydı o dönemde daha ve onun üzerinde çalışılmış olsaydı bu kadar
Ayçella
Bu kadar vicdanlı olduğunu düşünmüyorum hiçbir röportajında açıkça özür dilememiş insanlardan ve insanlıktan maalesef ki