Kendimizden çok hep başkalarının hayatını yaşıyoruz ya, ona kızgınım. Önce anne, baba, sonra hocalar, patron, çocuklar… Hayatımız sanki başkalarını memnun etme üzerine programlanmış. Bize de ellerimizden kayıp giden bir ömür çizilmiş.
Terk ettiğiniz bir yere geri dönmek olanaksızdır.
Dönmeyi başarabilseniz de, oranın aslında bıraktığınız yer olmadığını fark ederdiniz. Ne geri döndüğünüz yer o eski yer, ne de geri dönen sizdinizdir.