aslında her fikir yalnızdır, ya da öyle olmalıdır; ama insan onu canlandırır, alevlerini ve cinnetlerini yansıtır ona; saflığını yitirmiş, inanca dönüştürülmüş fikir, zaman içindeki yerini alır, bir olay çehresine bürünür.
insanın, beyninin dağılıp gittiğini hissettiği anlar vardır. kafaya bir kurşun yiyip kafatası çatlarsa, mantığının merkezi de, aklı da paramparça olur insanın..