Eksik ve aciz olduğumuz gerçeğiyle birlikte, bir gün ölüp gideceğimiz ve kurda kuşa yem olacağımız bilgisi insan tekinin sahip olduğu en trajik bilgidir.
......
Uzun bir süre, bu eksiklik ve acizlik duygusu.....Tanrıyla bir olma özlemiyle, yani Tanrı aşkıyla yok sayılmaya çalışıldı.
İnsanın insana duyduğu aşk da Hristiyanlıkta olsun, İslamda olsun Tanrı aşkıyla bir tutuldu ve bir yücelme, tamamlanma ihtiyacına karşılık geldi.
......
Günümüze yaklaştıkça sekülerleşen insana Tanrının unutulduğu, hatta tanrının tamamen yok olduğu bu minicik dünyada kala kala eksik ve aciz bir insanın, eksik ve aciz bir diğer insana duyduğu aşk kaldı.....Aşk kavramına yüklenen ve ancak bir tanrının doyurabileceği ihtiyaçlar eksik ve aciz bir insanın karşılayamayacağı kadar çoktu.