hırsızlardan, katillerden asla korkmayalım. bunlar dışarıdan gelen küçük tehlikeler. biz kendimizden korkalım. önyargılar, işte hırsızlar; günahlar, işte katiller. en büyük tehlikeler içimizde. bedenimizi ya da kesemizi tehdit edenin ne önemi var? sadece ruhumuzu tehdit edenden korkalım.
günlük gerçeklerin en sarsıcı olanlarına bile kolayca dayanmış olan ateşi sönmüş yüreği, bu özlem duygusunun ilk kabarışında paramparça oluverdi. üzüntü duyma gereksinimi, yıllar geçtikçe bir tutkuya dönüşüyordu. yalnızlığı içinde insancıl oldu.