Hz. Ebû Bekir ; Peygamberin dostu, sırdaşı, zor zamanında yol arkadaşı...
Dostuna zarar gelir endişesiyle canı pahasına sessizce bir bekleyiş...
Rabbim bu ne büyük bir sevgi, bu nasıl aşk!
Bu sevginin hürmetine Rasûlü'ne bizi de sevdir!
Aşk ve şevkle sünnetine uyumamızı nasip eyle!...
İnsan bilmelidir ki ölüm, önünde hazır beklemektedir. Kendisi de konuştuğu her kelimeden sorumlu olacaktır. Harcadığı nefesleri, onun sermayesidir. Gerçekten onun dili, yerinde kullanıldığında ahiret nimetlerini avlamaya muktedir bir ağdır. Onun ihmali ve kaybedilmesi ise apaçık bir zarardır.