Kirli göbeğinde gezmiyorum artık şehrin
Onu sımsıcak toprakla yıkıyorum
Isırılmayı bekleyen her elmaya
Tek bir hata ısmarlıyorum
Görüyorum boş bir çerçevede
Her şey yerli yerinde
Şehir artığı bir adam
Kaburgasından öpülmekte.
Önden Giden Yiğitler..
Üstad Sezai Karakoç, Teoman Duralı, Fuat Sezgin
Rasim Özdenören, Akif Emre ve Yavuz Bülent Bakiler
Alev Alatlı Hanım, Asım Gültekin, vah ki Mevlana Idris Zengin
Ahmet Kekeç, Bülent Parlak ve dahi postnişin Ömer Tuğrul İnançer
Uçtular birer birer, birbiriyle yarışır gibi
Demediler geridekiler bizsiz kalırlar, nasıl
Sarıp sarıp sırtlarına mebzul iyiliği, hayrı, güzelliği
Fânî size kalsın dediler menzilimiz mukaddes, menzilimiz asıl
Eksildik takvimlerin eksilmesinden daha çok
Daha derin, okyanusların eksilmesinden
Her birinin çekilmesiyle has bahçemizden
Biraz daha öksüz kaldık, biraz daha yetim
Her bir zikıymetin ayrılışıyla meclislerimizden
Gittiler peş peşe, bırakarak yâranı yetim
Ellerimiz döşümüzde bağlı kaldı ah
Gözlerimiz mezar taşlarında
Güzeldiler, cümlesini güzel bildik
İyiydiler, el-hak bildik her daim iyi
Aziz ruhları için gönülden Fatiha.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Umut Şişesi
Mısır'da El Ariş'te Fatma Nine, titreyen elleriyle plastik şişeye pirinç doldurdu.
İçine "Allah sizi korusun" yazdığı kâğıdı koydu, ağzını sıkıca kapattı.
Denize bırakırken gözyaşları süzüldü: "Bir çocuğun karnı doysun."
Gazze'de küçük Hasan, sahilde şişeyi buldu.
Annesiyle açtılar, pirinci görünce sarıldılar.
Hasan, "Anne, biri bizi düşünüyor!" dedi.
O gece Fatma'nın duası, Hasan'ın gülüşünde yankılandı..
Yüksekten düşünce bir usta
Doktor gelmez kimsenin aklına
Huzuru hecelerken ayak üstü
Şöyle yazılır hece taşına:
Kederi ağır geldi yüreğine
O yüzden taşıyamadı iskele..
Gitmeli,gitmesi gereken.
İnsan kendiyle müstakildir.