Aslıhan Üte
@tehanuu
'Bunalıyoruz çocuk, bunalıyoruz.
Biçim veremediğimiz şeylerin biçimini alıyoruz.'
Nobel ödüllü bir yazar olduğu için beklentimi yüksek tutmuştum. Aslında yazar, bu kitaba dair bir iddiasi olmadığını önsözde bize anlatıyor. Otobiyografik bir öykü olan bu kitap, Çin'in sosyo kültürel yapısındaki değişimi anlatıyor diyebiliriz. Biraz Türkiye de var bence bu kitapta. Ama beğenemedim. Biraz incelik aradım açıkcası. Anlatımı da düz, anlattıkları da düz. Okuyun da okumayın da diyemem.
Bazı kitaplardaki karakterler çok gerçektir, sizi gerçekten yaşadığına ikna eder. Kitabı okurken karakterlerin aldığı soluğu dahi hissedersiniz. Bu da öyle bir kitaptı. Bütün karakterleri derinime kadar işledi. Yolda yürürken acaba bu Ayla mı? Bu Rıdvan mı? Bu Süreyya olabilir mi? Yoksa bu NY mi? diyerek gezdiğimi farkettim. Hele Süreyya... Ah Süreyya... Senden ayrılmam çok zor oldu. Kitabı dün bitirdim ama özledim seni şimdiden. O kadar çok tartıştım ki seninle. Yapma dedim, yap arkandayım dedim. Bu ne şimdi, bunun ne gereği vardı dedim. Hatta cesurca gösterdiğin, yıllarca kabuk bağlamayan yaralarını ben sarmak, yaralarına ben merhem olmak istedim.
Kitap çok katmanlı. Kitabın kurgusunun yanında Türkiye'nin yakın tarihine tanıklık edip, hayalet yazarımızın yazdığı birbirinden farklı roman karakterleriyle de tanışma imkanınız bulunuyor. Beni çok etkileyen bu kitabı herkese öneriyorum. Uzun zamandır böylesine lezzetli bir kitap okumamıştım.
Kitabın adını eleştirenler olmuş. İlk sayfadan itibaren ben de eleştirmeye başlamıştım, ta ki son sayfasına kadar. Son sayfada her şey aydınlandı.
Ayrıca yazarın ilk kitabı olduğuna inanmak bir hayli zor, ben hala inanamıyorum.Bir de kendinizi depresif hissediyorsanız eğer, başka bir zamanınızda okumanızı tavsiye ederim. İyi gelmeyebilir.
