Uzun süre bir başınıza yaşayınca pek çok şeye takılı kalır bakışlarınız.Bazen kendi kendinize konuşursunuz.Kalabalık restoranlarda yemek yersiniz.İkinci el Subaru'nuza yakınlık hissedersiniz.Ve yavaş yavaş zamanın gerisinde kalırsınız.
Acaba,sadece kişiye para ve saygınlık kazandıran bu şeyler mi öğrenilmeye değer olarak görülmekte,çağdaş anlamda kar getirmeyen,"sadece" ruhun kazancı olan sevgi ise pek enerji harcamaya hakkımızın bulunmadığı bir lüks olarak mı kabul edilmektedir?