Ayşe Cnn
@tekkelix
23 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Puan vermedi·128 syf.·
2025 4. kitabı
Reklam
Bilmem hiç duymuş muydunuz? Tolstoy, Anna Karenina'yı yazarken saatlerce odasına kapanıp yazarmış. Öyle ki hizmetçisine zorunlu bir neden olmadıkça kendisini rahatsız etmemesini söylermiş.
Hizmetçi de Tolstoy'un yemeğini bıraktıktan sonra kapıya bir defa vurur ve gidermiş.
Sürekli böyle devam ederken hizmetçi bir süre sonra yemeğin yenilmediğini görüp kapıya vurmuş, seslenmiş, ama içeriden en ufak bir ses yokmuş. Telaşlanan hizmetçi komşulara, arkadaşlara haber vermiş ve eve yardıma gelenler kapıyı açtıklarında büyük yazarın cenin pozisyonunda yerde yatarak ağladığını görmüşler. Neden böyle ağladığını Tolstoy'a sorunca ünlü yazarın ağzından şu sözler dökülmüş: "Anna Karenina öldü."
Tolstoy öyle de hissederek yazmış işte bu kitabı. Fakat bu sadece bir aşk romanı değil, içinde siyasetten ahlak felsefesine, tarım politikalarından avcılığa, işçi sınıfından sosyeteye, evlilikten ölüme, inançsızlıktan imana kadar sayısız konu işlenmiş. Hatta Anna'dan çok Levin karakteri baskın ve ben Levin'in Tolstoy'un ta kendisi olduğunu düşünüyorum. Çok da sevdim, sağlam, dürüst, erdemli, mütevazi bir genç Levin. Sağlıklı ve mutlu bir evlilik yapıyor. Toplumun aksine eğlencelere ve safahate düşmüyor. Onun için kitabın sonunda mutlu huzurlu bir son yazılmış.
Anna da aslında hiç kötü bir kadın değil; dürüst, karakterli, cesur ve akıllı bir kadın. İşte ancak yanlış seçimler yapması, hak etmeyen birine (Vronsky) verdiği değer ve toplumun ahlaki ikiyüzlülüğü onun sonunu getiriyor.
Tolstoy Anna'nın hikâyesini bir ahlak dersi olarak mı anlatıyor, yoksa onun trajedisini toplumsal baskılara bir eleştiri olarak mı sunuyor, bilemiyorum. Ancak Anna'nın intiharı, aşkın, tutkunun ve özgürlüğün bedelini ağır ödeyen bir kadının çaresiz çığlığı gibi yorumlanabilir. Sonuç olarak kitapta sadakat
Yazdıklarım ve yazacaklarım ne kadar incelemeden sayılır bilemiyorum fakat kendimce bana kalanları ileride de hatırlamak istediğim için yazıyorum. Chefimiz Hüseyin Bey adeta bir Gogol’un Palto kitabından fırlamış Akaki Akakiyeviç gibi. Tuhaf takıntıları olan insanlar mıdır hep memurlar? Veya kitaplar tuhaf olmayanı neden konu edinsin ki, değil mi efendim? Doğru, devam edelim. Küçük çekirdek ailenin üç ferdinin de üç ayrı hayatını çok güzel işlemiş yazarımız. Adeta çevremizden birileri gibi, sahici. Beğendiğim bir eser, okuyunuz, okutunuz…
Olay örgüsü zayıf gelse de, betimlemeler ve psikolojik buhranlar çok güzel canlandırılmıştı. Ama karakterle beraber buhranlara girip girip çıktım. Bir gecede en fazla ne olabilirdi ki? Bir insan kendini bulabilirdi…
Reklam