anon (2018) anonim
- andrew niccol’ün (gattaca, truman show) elinden çıkma cyberpunk distopya. clive owen bıkkın dedektif rolünde, film boyunca “ulan black mirror’da da vardı bunun aynısı” dedirtiyor.
- herkesin gözüne “eye” implant takıldığı, her anın kaydedildiği, silinemediği bir dünya. suç neredeyse yok olmuş, ta ki birisi bu kayıtları hackleyip silmeye başlayana kadar. anonim kalmak en büyük suç haline geliyor. mahremiyet diye bir şey kalmamış resmen.
- black mirror manyakları burayı bayılarak izler. özellikle “the entire history of you” bölümüyle birebir aynı damarda: her şey kaydediliyor, silinmiyor, sorgulanıyor. izlerken “biz de oraya gidiyoruz” tedirginliği tavan yapıyor.
- görseller çok başarılı; o mavi holographic arayüzler, chief coroner sahneleri, augmented reality katmanları insanın gözünü alıyor. araba kovalamacaları ve silahlı sahneler de cabası.
- amanda seyfried “the girl” olarak soğuk ve gizemli duruyor, clive owen’la kimyaları idare eder. ama sonlara doğru tempo biraz düşüyor, her şeyi sıkıştırmaya çalışmış hissi veriyor.
- tema olarak çok güçlü: gözetim toplumu, veri gizliliği, mahremiyetin ölümü. günümüz telefonları + sosyal medya + ai ile birleşince film 2018’de çekilmiş gibi değil, 2026’da çekilmiş gibi duruyor.
- clive owen sevenler kesinlikle izlesin. bilim kurgu-gerilim sevenlere 1.5 saatte keyifli bir seyir. bence 6.5/10, konsepti sağlam ama black mirror kadar vurucu değil.
- netflix’te denk gelirseniz kaçırmayın. “her şey kaydediliyor” teması sevenler bayılır.
Zweig’in birden fazla tema barındıran eseri olan Clarissa ile karşınızdayım kitap dostlarım. 🙋🏼♀️📚
💃🏼 Sıradan insanların hayatları, 1.Dünya Savaşı’nın sıradan insanlara yaptıkları, öksüz kalmış bir çocuğun yaşadıkları işlenmeye çalışılmış eserde.
💃🏼Yazarın diğer kitaplarının aksine biraz kopukluk sezildiği için araştırma yaptım.Yazarımız kitabı tamamlayamadan intihar edince kitabın Knut Beck tarafından Zweig’in taslağına dayanarak düzenlenip yayımlandığını gördüm.Bu haliyle bile iyi sayılabilecek bir kitap olduğu söylenebilir.
💃🏼Bana en hüzünlü gelen hikaye tipi vardı kitapta,çok tanıdık. Aşkı herkeste bulamayan bir kadın. Hayatını az vakit geçirdiği adamın ruhuna adayan kadın. Bekleyen kadın,beklerken herkes için en doğrusunu yapmak isteyen kadın,yardımı seven ama kendi başına hayatı halletmeye çalışan kadın,mektupları ulaştırılmayan kadın,yardım ettiği, sevildiği sandığı kişiler tarafından kandırılan kadın. Herkes için en iyisini ararken kendi hayatını kaçıran kadın,doğru olana sahip çıkan, mutsuz kalan kadın.Ah Clarissa!Zweig yaşasaydı seni bambaşka sonlarda yazardı eminim.🙏🏻#stefanzweıg #clarissastefanzweig #bookstagram #bookstagrammer #okudumbitti📚
Reklam
O kadar çok yeşil ve mavi, soğuk kabul edilen renkler, ancak bu da bizi bu huzurlu bahçeye girmeye ikna edecek.
MS 1. yüzyıl mozaiği yemyeşil bir bahçeyi tasvir ediyor ve Massa Lubrense'de bir sahil villasındaki nemfaeum'dan geliyor.
Bahçede merkezi bir ağaç, çalılar ve dallara konmuş kuşlar bulunuyor. Bukolik tema, sanki izleyicinin tabanda yerleştirilmiş bir ekrana bakıyormuş gibi düşünülmüş doğal bir bakış çağrıştırıyor.
Mozaik, yoğun mavi ve kobalt tonlarının hakim olduğu olağanüstü bir renk aralığı sunuyor.
Nişin kenarları gerçek deniz kabuklarıyla ince bir şekilde dekore edilmiştir, nemfayumların tipik bir süs tekniği ve Pompei ve Herculaneum'daki patrici konutlarında yaygın olan anıtsal çeşmeler.
Sorrento Piyanosu'nda Georges Vallet Arkeoloji Müzesi.
Film tavsiyeleri
there will be blood (2007) kan dökülecek
paul thomas anderson'un yazıp yönettiği film, dışarıdan “petrol bulma hikâyesi” gibi dursa da aslında tamamen insanın içindeki açgözlülüğün, yalnızlığın ve güç saplantısının anatomisi.
başta hikâye çok net:
bir adam var
daniel plainview (daniel day-lewis)
yokluktan geliyor
taşıyor, kazıyor, düşüyor
sonra “toprak altından çıkan şey” onu yukarı fırlatıyor
ve film burada aslında şunu kuruyor:
amerikan rüyası = yükselme değil, dönüşme hikâyesi
film ne anlatıyor?
kâğıt üzerinde:
* petrol
* aile gibi görünen sahte bağlar
* din (eli sunday karakteri)
* toprak savaşı
ama gerçek hikâye şu:
bir adamın “insanlıktan kopma süreci”
daniel plainview
İnsan gençken zamanı bir çember gibi değil, kendisini dosdoğru, sürekli farklı ufuklara götüren bir yol gibi anlar: Yaşamının yalnızca tek bir tema içerdiğinden haberi yoktur henüz... 
Ölümsüzlük
ÖlümsüzlükReklam
Reklam