Kötülüğe tahammül edemiyorum. Çünkü kötülük eğitilmez. Çünkü kötülük, ışık almayan bir yerdir. Çünkü kötülük, empati alışverişinin olmayışından kaynaklı uyuşuk, tembel ve hareketsiz; suçlayıcı bir lisanı olan, en çok da ben odaklı bir yerdir.
Çünkü kötü insanlar yüzeyseldir. İyilere tahammül edemezler ve sesleri gök gürültüsü gibidir. Bir tabeladan ibarettirler. Etiketlere takılırlar. Bunlara “bakan kör” diyebiliriz.
Çünkü güçlü olana değil, zayıf olana saldırırlar. Çünkü kendi kendilerine ahlak dağıtırlar. Vicdan pozu verirler. “İyi bir insanmış gibi” davranma kaygısı güderler.
Zengin hayatların güzellemelerinde yerlerini alır, methiyeler dizerler. Aynı sahte döngüde devam ederler. Fetiş pozların klişesine düşerler.
Eylem ve söylemleri farklıdır; tutarsızdır. Eleştirdikleri her şeyin stepnesidirler.
Bugün kötülüğü hayra mı yoralım? Midem almadı. Hoş bir hususiyet de eksilmek.
Eksilmeden çoğalmıyor insan…
Tayrkn