Okumalı, oynamalı,
Hiç işsiz oturmamalı.
İşledikçe bu makine
Çarklarına, dişlerine
Kuvvet gelir.
Boş duranın,
Tembel tembel oturanın,
Bu asırda ekmeği yok.
Evet, işsiz oturan çok;
Fakat hepsi de tok değil,
İşsiz duran pek çok değil.
İşlemeli el, kol; bunlar
İşledikçe boğaz doyar.
İnsan gözüyle görür...“Âlet işler, el övünür.”
Bir ailede erkek çocuğun kız çocuğa karışmasına, baskı uygulamasına, daha agresif, daha tembel, daha düzensiz olmasına göz yumulması, yine, erkek çocuğa erkek, kız çocuğa kız olduğunu ailenin kendi cinsiyetçi değer yargılarıyla öğretmesidir.
Reklam
her kurmaca anlatının zorunlu olarak, kaçınılmaz olarak hızlı olduğunu söylemek istiyorum; çünkü anlatı, olayları ve kişileriyle bir dünya kurarken bu dünyayla ilgili her şeyi söyleyemez. Belli şeylere değinir ve kalanı için okurdan bir dizi boş alanı doldurarak işbirliği yapmasını ister. Kaldı ki, daha önce yazmış olduğum gibi, her metin, okurdan onun işine katılmasını isteyen tembel bir araçtır. Bir metin, alıcının anlaması gereken her şeyi söylese mahvolurduk: Asla sona ermezdi böyle bir metin. Size telefon eder ve "Yola çıkıp, bir saat içinde geliyorum," dersem yola çıkmamın yanı sıra arabamı alacağımı da örtülü olarak belirtmiş olurum.
Herkes akıllı, herkes bilge, herkes her şeyi biliyor. Ancak neden kötü yaşadıklarını, neden hayatlarını düzenleyemediklerini sorarsanız birden çaylak kesiliyorlar, Tembel, asalak ya da soyguncu olmamız bizim suçumuz değil. Bize diğer türlüsünü öğretmediler. O halde siz öğretin
Size insanların kaba olduğunu anlatmaya geldim, İnsanlar acımasız. İnsanlar tembel. İnsanlar açgözlü. Halk hiç kimseye, hiçbir şeye saygı duymuyor. Halk hiç kimseye güvenmiyor. Her şeye ve herkese kuşkuyla bakıyor
Kişiler tembel değildir. Sadece, kendilerine esin kaynağı oluşturacak kadar güçlü amaçları yoktur.
Reklam
Reklam