merve eraslan
@temenni
pedagog
istanbul
135 okur puanı
Şubat 2018 tarihinde katıldı
Bazı birliktelikler yarım kalır; hiçbir zaman tamamlanmayacaktır.
Geriye yalnızca yarım hikâyeler, birkaç şarkı, birkaç şehir, birkaç yemek tarifi…
En çok da anılar kalır.
Ama bu yarım şeylere dönüp baktığımızda, kederden bir bütün bile oluşmaz.
Onlardan bize kalan tek şey, onları sevdiğimiz zamanlardır.
Ve bazen bununla yetinmeyi öğrenmek gerekir —
yaşanmamışlıklara isyan ederek değil,
yaşanmışların minnetiyle.
Bu yüzden, bazı öyküler yok sayılarak değil,
hatırlana hatırlana unutulur. Bu sebeple her aşkın sonu yoktur bazı aşkların sonsuzluğu vardır.
yazar, “Bazı kitaplardan yalnızca yazar değil, okur da sorumludur,” demiş.
Belki de bu yüzden bazı kitapların sonu yoktur;
çünkü sonu yazmak da, düşlemek de hem yazarın hem okurun payına düşer.
Bu kitabın bir sonu yok.
O yüzden sonsuz.
Ve tam da bu haliyle, hatırlanmaya değer.
Reklam
Kitapta sabık Sultan II. Abdülhamid’in Selanik’teki sürgün dönemi anlatılıyor. Sabıklık ile öksüzlük, vehim ile iç hesaplaşma ve tüm bunların sonunda kendini ibra etme ihtiyacına gebe bir “hâl edilmişlik” hâli. Abdülhamid’e bakıldığında, üstüne gömlek gibi giydiği sıfatların ve unvanların insanlığının önüne geçtiği; oysa onun yalnızca insan olarak anlaşılma kaygısında olduğu görülüyor.
Çok gariptir ki; tarihî kimliklerin ve yüksek statülerin insan olduğunu göz ardı etmek kendiliğinden bir eğilimdir. Düzendeki gidişattaki tüm mutsuzlukların kaynağını da onlara dayandırırız. Oysa herkes içinde bir öksüzlük barındırır ve anasının bırakıldığı yerden dokunulmak ister. Oysa herkes ilk baktığında görünenden daha fazla, daha kompleks ve daha insandır.
Zülfü Livaneli bu işin altından her zamanki gibi iyi kalkarak dokunaklı bir eser bırakmış. Kaplan metaforu gibi, kitaba da ismini veren bu zengin sembolizmin özellikle gidişat ve sonuç bölümlerinde daha yoğun işlenmesini isterdim. Ayrıca, genel öykünün içine zaman zaman kendiliğinden yedirilmeye çalışılmış gibi duran Mustafa Kemal bölümlerinin yer yer zorlama kaldığını ve bu çabanın fazlaca görünür hâle geldiğini söyleyebilirim.
Asılacak Kadın Asılacak Kadın, temelde bir ezen-ezilen-kurtarıcı üçgenini konu ediniyor. Kurtarıcı ezilenin kurtulmak istediğine ve kendisinin onu kurtarabileceğine inandırıyor kendini fakat ezilen için kur-tul-mak anlamı bilinmeyen yepyeni bir sözcük. Başka bir yolu olabileceği düş bile edilmemiş ezilen tarafından. Kendini savunabileceği aklına bile gelmemiş. Çok temelden kökten bir çaresizlik aşılanarak büyümüş bir kadın. Bir erkek tarafından şefkat ve sevgi gördüğü tek anısı olan dedesinin türküsüne tutunmuş. Sevilmeyi bilmiyor, sevilmeye inanmıyor. Kurtarıcı ise ezileni ezenden kurtarabileceğine inandırmış kendini, kurtarıyor da zorbadan fakat zorba kişinin ellerinden alıp acımasız toplumun yargılayıcı ellerine bırakmak ve ondan korumak isterken onlardan koruyamamak mıdır kurtarmak? Neticede asılıyor kadın. Suçu çaresiz olmak, karşı koymayı ya da çözümü aklına bile getirmemek, sindirilmek, kimliksiz olmak, kendine ve dünyaya güven duymamak, aslında bu kavramlar üzerinde hiç düşünmemiş olmak... Aslında tek suçu kadın olmak. Kurtarıcıyı katil yapan da bu noktada zorbayı öldürmek değil kişisel görüşüme göre, kurbanı kurtarma vaadiyle kadının asılmasına yol açmasıyla bir katil oluyor. 
Pınar Kür
YaralısınErdal Öz
Güneşi alınmış, bozkırı içinde taşıyanların; kimliksizleşenlerin, konuşmayanların ve sustuklarından güç bulanların, kendi içlerindeki güce kendilerinin bile şaşanların, inatla sabırla bilmeyenlerin, direnenlerin; emir erlerinin ve emir eri kılıfına dahi girmeye gerek duymayan saf kötülerin ve Nurilerin romanı. Yüreğimde ve tabanımda bir sızı gibi kaldı Nuri'leşmenin hikayesi.
Mucizevi MandarinAlıntı
Puan vermedi·145 syf.··
Beğendi
·2024 10. kitabı
·10 günde okudu
·Okunma: 30 Nisan 2024 15:57
Kitabı okumaya başlamadan önce içimde bir huzursuzluk vardı. Umutsuz ve depresif kadın karakterlerle ergenliğimden tanıdık olan eğilimle bağ kurmaktan ve onlarla benzerliklerimi görmekten kaygı duyuyordum çünkü içimdeki bu iyimserliği ve hayatın güzel bir yer olabileceği inancını yerleştirmek için çok mücadele etmiş ve bedel ödemiştim. Türk kadını konusunda yapılan benzetmeleri okuduğumda içimde hâlâ taşıdığımı gördüğüm özgüveni yamalı Türk kız çocuğu beni sarstı. Kitap için söylenebilecek en net ifade de sarsıcı olacaktır.
Reklam