Çarmıhtaki Tanrı
Bu simgenin korkunç düşünsel arka planı hâlâ anlaşılmıyor mu? Ne ki acı çeker, ne ki çarmıha gerilir, o tanrısaldır... Hepimiz çarmıha gerilmişiz, demek ki biz tanrısal
ız... Yalnızca biz tanrısalız... Hıristiyanlık bir zaferdi, soylu bir anlayış, ona yenilip battı. Hıristiyanlık bugüne dek insanlığın başından geçen en büyük talihsizliktir.
Reklam
Ne kadar az şey gerekir mutluluğa! Bir gaydanın sesi - Müziksiz yaşam bir hata olurdu. Almanların gözlerinde canlandırdıkları tanrı bile şarkı söylüyordur.
''Güneş çoktan battı,'' dedi sonunda; ''çayır ıslak, ormandan geliyor serinlik.
Yabancı biri var etrafımda ve düşünceli düşünceli bakıyor bana. Ne? Yaşıyor musun hala, Zerdüşt?
Neden? Niçin? Neyle? Nereye? Nerede? Nasıl? Budalalık değil mi hala yaşıyor olmak?
Ah, dostlarım, akşamdır bana bunları sorduran. Bağışlayın hüznümü!
Akşam oldu: Bağışlayın akşam oluşunu!''
"Konuşmalıyız," dedi sesinde aceleci bir tonla.
"Tamam," dedi Arthur, "konuş."
"Ve içmeliyiz," dedi Ford. "Konuşmamız ve içmemiz hayati önem taşıyor. Şimdi, haydi bara gidip içelim"
