Saadet The Çok Okur
@tepebag
“Ölene kadar sorumlusun gönül bağı kurduğun her şeyden “
18 okur puanı
Aralık 2018 tarihinde katıldı
Reklam
Bu kadar sayfaya onca duygu nasıl sığdı? Okuyucuları zaten psikolojik tahlillerini ve betimlemelerini iyi bilirler . Tavsiyedir,kısadır,bir solukta biter çok şey çıkar .
Yine bir Stefan harikası..
İşte böylece yakalandım. Âşıktım. Nişanlılığımız sırasında, sevdiğim kızı yalnız mükemmelliğin en yüksek noktasında görmekle kalmıyor, kendimi de eşi bulunmaz bir inci sayıyordum.
Bilirsiniz, en aşağılık bir insan bile, isterse, kendinden daha aşağı, daha kötü kimseler bulabilir; böylece de kendini beyenmekten, gurur duymaktan hiçbir şey onu alakoymaz. İşte benim durumum da böyleydi. Bir maddi çıkar evlenmesi yapmıyor, para için evlenmiyordum. Oysa, tanıdıklarımın çoğu para, ya da, maddiyatla ilgili çıkarlar için evleniyorlardı. Ben zengindim, o parasızdı.
Gurur duyduğum bir şey daha vardı: Başkaları evlendikten sonra da yaşayageldikleri çok kadınlı hayatı sürdürmeye kararlıydılar; ben ise evliliğimden sonra ancak karımla ilgileneceğime kesin karar vermiştim. Bu yönden duyduğum gurur da sonsuzdu.
Evet, kötü, berbat bir insandım belki ama, kendimi artık melek gibi görüyordum.
Nişanlılığımız uzun sürmedi. Şimdi, bu dönemi utanç duymaksızın anamıyorum.
Ne kötü davranmıştım, Tanrı'm! Aşk, şehevî değil ruhi bir duygu olmalı. Aşk ruhî bir duyguysa, ruhî bir birleşmeyse, bu birleşme anlatımını sözlerde, konuşmalarda bulmalı. Benim durumumda böyle bir şey yoktu. Yalnız kaldığımız zaman konuşmak, sohbet etmek son derece zor bir iş oluyordu. Sanki Sisüfos'un azabını çekiyordum.
Yaşayışımızın bayağılıkları üstüne çıkacak bir konu bulmakta güçlük çekiyordum. Söylenecek bir şey bulup da söyleyiverdik mi, konu tükeniyor, yeniden başka bir konu aramanın sessizliği içine düşüyorduk. Konuşacak bir şey yoktu ki. Bizi bekleyen geleceğimiz, tasarılarımız, isteklerimiz üzerine her şeyi söylemiştim. Başka ne vardı ki? İnsan değil de hayvan olsaydık, konuşmanın gereksiz olduğunu bilirdik. Gelgelelim, bizim konuşmamız gerekti; konuşma için gerekli konularla uğraşmadığımız için de, söyleyecek
