tera
@terfvy
‘göğüs kafesi boşluğu’
Şu anda okuduğu kitap
"Daren... Bana yaptığın onca şeye rağmen. Bana yaptığını bildiğim onca kötülüğe rağmen... Neden ben senin canını yakmışım gibi hissediyorum?" Gözlerim dolu dolu olmuştu.
Elimi ona doğru uzattım. "Ben sana ne yaptım Daren?"
"Yıldızların tek kötü yanı nedir biliyor musun?" diye sordu. Öylesine bir soru değildi. Yine de başımı iki yana salladım.
"Sadece insan diyarında değil, burada da Alfinler yıldızlara bakarak dilek tutarlar. Onlardan hayatlarındaki eksiklikleri gidermelerini dilerler. Boşlukları tamamlamasını... Umut dilenirler, Nova... Sen de bana bunu yaptın. Bu dünya üzerindeki en büyük günahtı işlediğin. Bir düş verdin bana."
O ateş vârisiydi ama en çok yanan da oydu.
O hava vârisiydi ama en çok nefessiz kalan da o olmuştu.
Toprak vârisi olan oydu ama diri diri gömülen de o olmuştu.
Doğru, su vârisi olan bendim ama en çok boğulan da ben olmuştum... Gökyüzüne sahip olan bendim ama kendine gökyüzü kadar uzak olan da yine bendim.
"Okyanus gökyüzüne ait değil," diye mırıldandım.
Daren ağır ağır başını salladı.
"Ama unutma, gece yarısı gökyüzünündür yıldız ışığım."