İşi düşünce hoş beş olanlardan, duyguları istismar edenlerden, iyi niyet ve hoşgörüyü kullananlardan bir testi bulanık, ılık suyun esirgeneceğini düşünmeyin.
Reklam
Yeni skandal
Evet canlarım okadr yoğunluk içinde sizi de düşünüyorum, çünkü sizi seviyorum 💋💋🤫😻😻🤪🌼😵
Skandal;
Şimdi benim kuzenim blok3 ü tanımayan yoktur dimi , kuzenim bana dediki sen baban Beyazıt Öztürk le hiç benzemiyorsunuz AMK bence git bir DNA testi yaptır, bende biraz düşündüm ve haklılık payı verdim kuzenim blok3 e ondan sonra gittim babamla kendime DNA testi yaptırdım sonra test açıklanmadan Beyazıt bana babam olmadığını dedi ve bende gerçek babamın kim olduğunu sordum oda bilmediğini ve araştırmamı söyledi, Beyazıt Öztürkü seviyorum 💋 , neyse bende bu günler bununla uğraştım ama bulamadım sizce ben Bülent beyyyiniz olarak Kimin kızı olabilirim , cevaplarinizi yoruma koyun lütfen biyolojik babamı bulmam gerek ...
Sizi seviyorum canlarımmmm💋😵😖😵😻🤫😵🙂💋😊😟😊😱🙏🏻
"Testi kırılır da içindeki su ziyan olmaz,
Gönül birine açılır da kendi yolu şaşmaz.
Dağ kendi gölgesini taşır, vadi kendi çiçeğini,
İnsan dediğin, başkasının boşluğunda yer aramaz.
Şu testi de benim gibi biriydi;
O da bir güzele vurgun, dertliydi.
Kim bilir, belki boynundaki kulp da
Bir sevgilinin bembeyaz eliydi.
Siyasi partiler kanununun ve parti tüzüğünün ürettiği delege sistemi, tabandaki seçmen ile parti yönetimi arasında bir yalıtım katmanı işlevi görüyor. Seçmen ne kadar mobilize olursa olsun veya ne kadar büyük bir değişim talep ederse etsin, karar mekanizması "delege kliklerinin" iç dengelerine takılıyor. Bu durum, lider değişimini toplumsal bir dalganın sonucu olmaktan çıkarıp, parti içi elitlerin bir güç paylaşımı hamlesine indirgiyor. Dolayısıyla, kurumsal hesap verebilirlik doğrudan bu feodal bariyer tarafından emiliyor. 31 Mart başarısının kurumsallaştırılamamasının arkasında rasyonel bir siyasi korku var: Güç merkezinin nereye kayacağı endişesi.
Başarı "CHP'nin yeni vizyonuna" yazılsa, genel merkez tahkim edilecek.
Başarı "İmamoğlu veya Yavaş'a" yazıldığında, bu figürler kurumsal yapının üzerinde birer aktöre dönüşüyor.
Şu anki tablo, ikincisinin gerçekleştiğini gösteriyor. CHP, kurumsal ve programatik bir alternatif olmaktan ziyade, "seçmen tabanı geniş popüler figürlerin bir çatı altında toplandığı bir koalisyon" görünümü veriyor. Bu da kurumsal öğrenmeyi imkansızlaştırıyor; çünkü başarı da hata da kuruma değil, o figürlerin şahsi hanesine yazılıyor.
2017 referandumu ya da geçmişteki diğer kritik kırılma anlarıyla (örneğin 2023 seçim mağlubiyetinin gerçek yapısal nedenleriyle) kurumsal bir yüzleşme yapılmamasının nedeni basit: Mevcut aktörlerin neredeyse tamamının o dönemlerde de masada olması.
Geçmişle gerçek bir kurumsal yüzleşme, sadece eski lideri değil, o liderin kararlarına sessiz kalan, o kararları uygulayan kurumsal mekanizmayı da mahkûm etmeyi gerektirir. Bunu yapmak, bugünkü yönetimin "meşruiyet" ve "temiz sayfa" söylemine zarar vereceği için, kurumsal amnezi (hafıza kaybı) bilinçli bir konfor alanı olarak korunuyor.
Asıl kırılma testi yaklaşıyor.
Reklam
Reklam