Yaşadığı her problemin ertesinde okulda anne babasını gören bir çocuğun sağlıklı gelişmesi mümkün değildir.Böyle yetişen çocuklar ileride her sendelediğinde koluna girecek birisini bekler.
Yıllar boyunca hep oturmayan ve sessiz olmaya teşvik edilen kişilerin, birden ayağa kalkıp fikirlerini özgürce haykırabilen bireyler olmasını beklemek biraz abesle iştigal değil mi?