Güneşin İmzası
@tgce9
Gökyüzünün çekici mavisi,o muazzam yeşil doğa ve özgürlük kuşları...
Kullanamadıktan sonra göğsümüzü dolduran hisler ve kafamızda kımıldayan düşünceler neye yarardı?
Sabahattin Ali
Sabahattin Ali
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Beni şiire genellikle bir küçük ayrıntı, herkesin geçip gittiği silik bir görüntü götürür. Kalabalıklar içine sıkışmış bir sessizlik, doğayı çın çın işleyen bir yalnızlık, bir gözyaşı kurusu, tedirgin parmaklar, kekeleyen bir ses, bir hançer gibi eğri alın çizgileri, düğüm düğüm kirpikler, düştüğü yeri oyan bakışlar, vazgeçişin menevişlendiği bir yüz, kimsenin duymadığı bir iç çekiş… Her biri onlarca öykü anlatan bu ince ayrıntılardan giderim, gitmeye çalışırım, insanın evrensel gerçeğine, toplumun hali pür melaline.
Şükrü Erbaş
Şükrü ErbaşBenim vazgeçmediğim eşsiz kitabım
3.kez okumanın verdiği mutluluk ile yazıyorum incelememi ve sözcüklerimi öyle bir kitap ki hala okumayan varsa bence anında okumalı.Kitapta okuduğunuz cümlelerde anlam olduğunu ve düşünmeye sevk ettiğini apaçık gördüğünüz bir kitap. Küçük bir çocuğun gözünden paranın, mevkinin ya değer verilenlerin aslında ne kadar değersiz olduğunu gözler önüne bırakır. Ve ne kadar bütün bu değersiz varlıkları ardında bırakarak, aslında yeni insanlar tanımak için geldiği bu çölde yorgun düşerek, geldiği yere, -ondan milyonlarca olsa da- kendi yetiştirip üstüne titrediği için ona ait olan gülüne dönüyor.
Biz büyükler her şeyi düzenleştirmek her şeyi parasal değerine odaklanmak dışında unuttuğumuz birçok durum var aslında bir alıntı ile sonlandırmak istiyorum Bazen kendimi yapayalnız bir çölde ya da bir mekanda hissettiğimde ilk andığım cümle şudur Küçük prensten. "Çölü güzelleştiren bir yerlerde bir kuyu saklıyor olmasıdır. "
Unutmayın hepimizin henüz keşfedilmemiş içimizde kuyular olduğunu ve bir yanımızın çocuk olarak kalmasını unutmamak dileğiyle
Büyükler sayılardan hoşlanır. Onlara yeni bir dostunuzdan söz açtınız mı, hiçbir zaman size önemli şeyler sormazlar. Hiçbir zaman: “Sesi nasıl? Hangi oyunu sever? Kelebek toplar mı?” diye sormazlar. “Kaç yaşındadır? Kaç kardeşi var? Kaç kilodur? Babası kaç para kazanır?” diye sorarlar. Ancak o zaman tanıdıklarını sanırlar onu. Büyüklere: “Pembe kiremitten bir ev gördüm, pencerelerinde sardunyalar, damında güvercinler vardı” derseniz, o evi bir türlü gözlerinin önüne getiremezler. Onlara: “Yüz bin franklık bir ev gördüm” demeniz gerek. O zaman: “Aman ne güzel!” diye bağırırlar.
