Dinlemeyi bilirsen sözdeki manâ başka. Görmesini bilirsen gözdeki manâ başka. Durup da düşünürsen özdeki manâ başka. Eritip varlığını, sevgi ile yoğurursan.. O zaman görürsün ki, bizdeki manâ başka.
Mevlana Celaleddin-i Rumi
O halde belalar bizim için birer iyilik midir?” “Bu senin bakış açına göre değişir. Eğer âşık isen ve bela sevgiliden geliyorsa yalnızca bir sitemdir. Aşıkına kendisini hatırlatmak isteyen bir sevgiliye kim kızabilir?” “Bu durumda kulların hepsi Allah’ı sevmek durumundadır, öyle mi?” “Bize güzelliğinden bir nebze tattırdığı vakit koydu o sevgiyi kalbimize. Kulun bu dünyada güzele düşmesi, güzelliğin peşinde olması, güzelliğe doğru akıp gitmesi hep bu yüzdendir. Güzel bir kadın, güzel bir ses, güzel bir şiir, güzel bir manzara, güzel... hep güzel...” “Bütün bunları sevdikçe Allah’ın güzelliğinden bir parça sevmiş oluyoruz yani?” “Tam da öyle. O’nun haricinde bir şey sevemeyiz çünkü. Bütün ırmakların denize akması, bütün damlaların denizi özlemesi gibi.” “Seven bir damla, sevilen bir deniz?” “Seven kul, sevilen sultan da diyebilirsin. Bütün kullar sultana yakın olmak isterler. Her damlanın şu ya da bu şekilde denize koşması gibi... ”
İskender Pala