“Ölmek değildir ömrümüzün en feci işi
Müşkil budur ki ölmeden evvel ölür kişi”
Yahya Kemal
Her gün yeniden tadıyorum sanki ölümü. Hayatım ellerimden kayıp gidiyor güneşin semâlarda göründüğü her bir gün. Bense çaresizlikle bir daha karşı karşıya kalıyorum, her sabah yüzümü yıkadıktan sonra baktığım aynada.
Hayalleri vardı, umutları vardı, günlük hayatın içinde dertleri vardı. Bir an sonra onun bu dünyadaki varlığıyla birlikte hepsi yok oldu. Geriye sevenlerinin gözünde yaş ve yüreklerde keskin bir sızı kaldı.