"Bıraktığımız yerden devam edeceğiz Esther", demişti. "Bütün bu olanları kötü bir rüya gibu hatırlayacağız."
Kötü bir rüya.
Sırça fanusun içinde ölü bir bebek gibi tıkılıp kalan insan için dünyanın kendisi kötü bir rüyadır.
Kötü bir rüya.
Her şeyi hatırlıyordum.
Ne düşünceleri benim düşüncelerim ne de duyguları benim duygularımdı, ama onun düşünceleri ve duyguları benimkilerin, çarpık siyah bir yansımasıymış görünecek kadar birbirimize yakındık.
Bütün o ateş ve korkudan arınmıştım. Şaşılacak kadar sakindim. Sırça fanus başımdan bir metre kadar yukarıda asılı duruyordu. Artık hava alabiliyordum.
Öyleyse şu son haftalarda bir değişiklik oldu. Ama nerede? Hiçbir şeye bağlanılamayan soyut bir değişim bu. Değişen ben miyim? Ben Değilsem şu oda, şu kent, şu doğa; seçmek gerek.