“Onlar… Anadolu’nun ıssız yollarında yürürken, geride bıraktıkları anne ve babaları ise onların çocukluklarında ilk defa yürümeye nasıl başladığını birbirlerine anlatıyor, yüreklerinde o zaman duydukları sevinç, şimdi… beyaz bir hüzne dönüşüyordu.”
“Doğduğumda bir paslı iğne tutuşturmuşlar elime. Al demişler, bununla kendi kaderini işle. Batmıyor, yürümüyor, ellerimi deliyor, parmaklarımı kanatıyor.”