En güzel deniz , henüz gidilmemiş olandır.
En güzel çocuk , henüz büyümedi.
En güzel günlerimiz , henüz yaşamadıklarımız.
Ve sana söylemek istediğim en güzel söz,
Henüz söylememiş olduğum sözdür.
“Aptallar Erken Ölür” bana kalırsa, insanın kendine itiraf edemediği duygularla yüzleşmesi gibi. Herkesin içinde bir yerlerde büyüttüğü kırgınlıklar, pişmanlıklar, kaçtığı gerçekler var ya hani — işte o boşluklara sanki sessizce dokunuyor kitap. Ne tamamen karanlık, ne de umut dolu; ama hep dürüst. Bazı satırlar var ki, insan kendini orada yakalanmış gibi hissediyor. Öyle keskin değil, daha çok içten ve çıplak...
Sessizce ama derinle işliyor. Mario Puzo
Hindistan’da yakalanan yavru fil, kalın zincirlerle bir ağaca bağlanır. Kaçmaya çalışır ama başaramaz. Zamanla kurtulamayacağına inanır ve denemeyi bırakır. Artık esareti öğrenmiştir.
Bu aşamadan sonra zincir, sadece bir odun parçasına bağlanır. Fil yürüdükçe odun da gelir, ama o hâlâ ağaca bağlı olduğunu sanarak kaçmayı düşünmez bile.