Ahmet Temurci
@thecumanicus
şiir okur, şiir yazar.
Hayatımda okuduğum en iyi aforizma kitabıydı, felsefe altyapınız olmasa bile kitabın içindeki her kelime hayatı sorgulatabilir, birçoğuda anlaşılır zaten karmaşıklık yok. Nietzsche baba yazmış harbiden.
Kitabın içinden en sevdiğim aforizmalar:
‘’İnsanı yaratmak mı tanrının büyük hatası; Tanrı’yı yaratmak mı insanın büyük hatası’’
‘’İlginç insanların hiçbiri cennette olmayacaktır’’
‘’Bazı insanlar öldükten sonra gerçekten doğarlar’’
‘’Tek ihtiyacım bir kağıt ve yazmamı sağlayacak bir kalem. Bunlarla dünyayı altüst edebilirim.’’
‘’Hayalci kendine yalan söyler, yalancı ise başkalarına.’’
‘’Umut aslında bütün kötülüklerin anasıdır çünkü insanın işkencisini uzatır.’’
‘’Herkes için geçerli olan bir ahlak sistemi temelde ahlaksızdır’’
‘’Yazar bir şey yazdığında yalnızca anlaşılmak istemez. Aynı zamanda anlaşılmamayı da ister’’
‘’Maddeyi dönüştürebilen değil, düşünceleri değiştirebilen kişi büyük kişidir.’’
‘’Tanrı öldü ama insanın içinde bulunduğu durum düşünüldüğünde, çağlar boyunca gölgesinin saklı olacağı mağralar olacaktır.’’
‘’Babanın içinde sessiz kalan, oğlunda açığa çıkar. Babaların örtük sırlarını genelde oğullarında görüyorum.’’
Reklam
Edebi yönü yok, metaforik yönü yok, şiir kitabından ziyade bir aforizma kitabı gibi. Yazarın üç şiir kitabından ikisi New York Best Seller olduğu için üç kitabınıda birden aldım fakat bu kitapdan sonra diğer ikisinide rafa kaldırmayı düşünüyorum. 200 küsür şiirin olduğu kitapta sadece 3-5 tane güzel şiir var, onlarda chat gpt’nin bile yazabileceği seviyede, duygusuz şiirler. Kitaptaki bir kaç şiir hakkında yorum yapmak gerekirse:
“hiçbir kitap
taşıyamaz
sırtımızdaki
hikayelerin ağırlığını”
— Berlin / İstanbul seferi yapan tırcı abi bile böyle bir söz yazmaz, dorsesinin arkasına.
“yumuşak
kalpli
olmak
güçlü
olmaktır”
— 5 satırlık aynı zamanda 5 kelimelik bu şeye şiir demek edebiyatı katletmektedir, aynı zamanda bu dizelere benim şiirim demek ayıptır, bu sözü tarihler boyunca binlerce insan söylenmiştir. Bu dizeleri yazıpta şiir diye pazarlamak, üstüne birde New York Best Seller olmak, akıl alır gibi değil…
“şu hayatta benim de
bir yerim olduğuna
inanmaya çalışmak
sağlak doğduğum halde
sol elle yazmaya
kalkışmak gibi”
— Kitaptan beğendiğim nadir dizelerden, mükemmel bir şiir olmasada kabul edilebilir bir şiir.
Şunuda eklemeliyim ki şairin şiirlerinde kendini anlattığı kadarıyla, herhangi bir insan toplumu için iyi bir insan olduğunu düşünmüyorum.
Attila İlhan'ın anlamsız gelen ama içinde derin anlamlar taşıyan şiirlerinden oluşan, her okuyanın anlayamacağı bir şiir kitabı. Bu kitap klasik şiir kitaplarına benzemez her sayfada altını çizebileceğiniz bir satır bulamazsınız, cinsellik ve eşcinsellik gibi alışılmışın dışanda konulardan şiirler olunca bir şaşırma geliyor insana fakat son sayfalarda kendini toparlıyor kitap. Düz bir şiir okuyucusu bu kitabı sevmeyebilir, hatta çoğu satır anlamsızda gelebilir...
''Büyük romancılar büyük şair olamaz'' sözü gerçekmiş. Kitabın ismi, sanki şair Birmanyada bir kıza aşık olmuş ve onun için onlarca şiir yazmış, ardındanda bu kitabı oluşturmuş düşüncesini versede, kitabın içindeki -bir kaç şiir hariç- şiirler aşk konusundan uzak. Kitabın içerisindeki ''Uyanın İngiltere'nin Genç Adamları'' ve ''Mutlu Bir Papaz Olabilirdim''adlı şiirler dışındaki hiçbir şiirin başarılı olduğu düşünmüyorum. Belkide ana dilim Türkçe olduğundan dolayı şiirlerin ruhunu tam olarak anlayamamışımdır...
Abartıldığı Kadar İyi DeğilEdebiyat
Safe hissettiren bir kitap, içerisinde çokça herkesin anlayabileceği basit felsefi cümleler serpiştirilmiş buda kitabı bence okunanbilir hale getiriyor. Yazarından mı çevirmeninden mi bilmiyorum ama dili bir Sabahattin Ali romanı kadar sade. Metinsel anlamda başarısız çünkü olay akışı olmadığı için belirli bir yerden sonra ister istemez kopmalar yaşanıyor, bence başucu kitabı olarak her gece yatmadan bir bölüm yani 5-10 sayfa okuyarak bitirilebilecek bir kitap, abartıldığı kadar iyi olmasada yinede okunması için şansı olan kitaplardan biri olduğunu düşünüyorum.
Reklam