mazi daima mevcuttur. kendimiz olarak yaşayabilmek için, onunla her an hesaplaşmaya ve anlaşmaya mecburuz.
birikip duran, kabuk bağlayan öfkeyi, böyle itilip kakılmalarla, hiçe sayılmalarla yoğunlaşan yalnızlığı açığa vuramazdı. Ağlamayı bile becerdiği söylenemezdi
unutmayın, insanın kendisi bir ülkü uğrunda ıstırap çekmez ve ölmezse korkun çünkü bu tek nitelik insanın temelidir
