Yaşar G.
@thegulveren
Şu anda okuduğu kitap
Sait Faik’in hikayelerini okurken sanki kendim yaşıyormuş gibi hissediyorum. Psikolojisini, o iç halini, rüyalarını, hayali karakterlerini o kadar güzel ve kendine has diliyle anlatıyor ki hayran olmamak elde değil kesinlikle. Durum hikayelerini severim ve hikayeciliğin ülkemizdeki baş mimarlarından olan Sait Faik’i herkesin okumasını tavsiye ediyorum.
O da kendini tanımaya uğraşıyordu zaten ve bu karışıklık içinden her gün yeni bir tarafı aydınlığa çıkıyordu.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Sabahattin Ali’yi genellikle romanlarıyla tanırız ve bu dalda Türkiye’in en iyilerinden birisidir. Ancak şiirleri de bir o kadar güzel ve sevimli. Şiir yönünün böyle güçlü olacağını tahmin etmeden okumaya başladım ama gerçekten çok hoşuma gitti.
Özellikle hafızalarımıza kazınan bir kaç şarkının sözlerinin Sabahattin Ali’ye ait olduğunu bilmek beni şaşırttı ve sevindirdi aslında. Bunlardan birisi Volkan Konak’tan dinlemeye alıştığımız “Göklerde Kartal Gibiydim” şarkısı. Sözleri Sabahattin Ali’ye ait;
Göklerde kartal gibiydim,
Kanatlarımdan vuruldum;
Mor çiçekli dal gibiydim,
Bahar vaktinde kırıldım.
Yâr olmadı bana devir,
Her günüm bir başka zehir;
Mapushanelerde demir
Parmaklıklara sarıldım.
…
Bir diğer şarkı sözü de yine hepimizin ezbere bildiği Sabahattin Ali’in şiirinden, Edip Akbayram’ın sesinden;
Başın öne eğilmesin,
Aldırma gönül, aldırma;
Ağladığın duyulmasın,
Aldırma gönül, aldırma…
Dışarda deli dalgalar
Gelip duvarları yalar;
Seni bu sesler oyalar,
Aldırma gönül, aldırma…
…
John Stuart Mill yine çok açıklayıcı ve insanı düşünmeye iten harika bir kitap yazmış. Mill, yaşadığı dönemde yeni yeni ivme kazanmaya başlayan Sosyalizm’i bütün artıları ve eksileriyle ele alarak herkes için okunması gereken bir düşünce kitabı sunmuş bizlere.
Kitap bölümlerden oluşuyor ve bu bölümler bir binanın taşları gibi kitabın sonuna doğru üstü üste oturuyor, her şeyi daha iyi anlamamızı sağlıyor.
İlk bölüm giriş bölümü ve burada Sosyalizm’i, dönemin siyasi durumlarını, insanların yaşayışlarını anlatarak güzel bir bilgilendirme kısmıyla başlıyor Mill.
İkinci bölümde döneminin sosyalist düşünürlerinin ve bu ideolojiyi savunanların görüşlerini yorum yapmadan veriyor. Bu sosyalistler arasında M. Louis Blanc, Charles Fourier ve Robert Owen gibi isimler bulunuyor.
Üçüncü bölümde bu düşünürlerin ve sosyalist savunucuların yazdıklarına karşı sosyalizmin artılarını ve eksilerini değerlendirmeye başlıyor. İşçi maaşları, tüccarların sahtekarlıkları vb. gibi eksilerini anlatıyor.
Dördüncü bölümde sosyalizm ve komünizm farkından bahsediyor. Bu iki olguyu daha iyi anlatan ve karşılaştırmayı yapan en iyi yazarlardan birisi bana göre. Sosyalizmi savunan iki farklı yolun olduğu ve bu yolların kendi zamanında veya geleceğinde nasıl sonuçlar doğurabileceğini açıklıyor.
Son bölüm olarakta sosyalistlerin en çok eleştirdiği ve günümüzde bile doğru düzgün anlaşılamayan bir olguyu yani özel mülkiyeti açıklıyor tarihsel olarak.
Sadece siyasetle, tarihle veya ideolojilerle ilgisi olanların değil aslında herkesin okuması gereken kısa ama doyurucu, öğretici bir kitap. Sevdim.
Bütün karakterleriyle ince ince işlenmiş büyük bir roman. Bu kitaba nasıl bir inceleme yazılır inanın bilmiyorum. Büyük bir başyapıt, başından sonuna kadar ince ince işlenmiş, satır satır sizi içine çeken bir portre adeta. Jan Valjan’dan Kozet’e, Tenardiye’lerden Gavroche’e kadar ilerleyen kusursuz bir hikaye. Var Ol Victor Hugo.
Yaşar Kemal harikalar yarattığı bu epik romanında Yörüklerin yok oluşuna bir ağıt yakıyor. Betimlemeleriyle, insan portreleriyle sizi içine alıyor ve bırakmıyor. Ben buraya kendi incelememden çok kitabın bir bölümünün başlığında geçen bir yazıyı paylaşacağım ki her şeyin özeti bu aslında.
“Kalktık Horasandan sökün eyledik. Parlar omuzumuzda uzun şelfeler. Kurt sürüleri gibi dağıldık dünyaya, yayıldık mağrıptan maşrıka dek. Kırmızı yakut gözlü, uzun boyunlu atlarımızı Sind suyuna, Nil suyuna sürdük. Memleketler, kaleler, şehirler aldık, devletler kurduk. Harran ovasına, Mezopotamyaya, Arabistan çölüne, Anadoluya, Kafkas dağlarına, Rus bozkırlarına, on bin, yüz bin kara çadırla kartallar gibi indik. Uzun, yedi direkli, keçi kılından kara çadırlarımız... Her birinin içi insan insan hünerinin en büyük, en güzel, en ince renkleri, nakışlarıyla işlenmişti. Ya şelfelerimiz, ya kılıçlarımız, hançerlerimiz, fildişi sapları altın işlemeli tüfeklerimiz, dibeklerimiz, hırızma, gerdanlık, tepeliklerimiz, kilim, keçe, çullarımız... Harran ovasında binlerce kişi ceylanlara karışıp semah döndük. Ulu şahinler gibi. Şölenler tuttuk, kutsal cemler büyüttük... O kıyıdan bu kıyıya vurduk. Kaleler, şehirler, memleketler, ırklar, soylar karşımızda boyun eğdi. Tutsak kıldık bir çağı. Çok şey yaptık insanoğluna. Ama onları hiçbir zaman aşağılamadık, insanları aşağılamak geleneğimizde yoktu. Yoksula, yetime, düşmüşe, kadına, hangi soydan, hangi dinden, hangi ülkeden olursa olsun dokunmadık, saygıda kusur etmedik. Dost olsun, düşman olsun onları bizim düşkünümüzden, yaşlımızdan, çocuğumuzdan, kadınımızdan ayırt etmedik. Elaman demişin kılına dokunmadık. Kalın, işlemeli, türlü damgalı yurtlar yaptık keçelerden, sıcak sağlam. Hiçbir saray böylesine, bu yurtlar kadar görkemli olamazdı. Dünyanın
