İnsanın dilinin Allah'ı anmakla (zikirle) meşgul olması, kalbi gaflet içinde olsa dahi, hiç zikretmemekten daha iyidir. Her ne kadar kalp henüz onunla meşgul olmasa da, insanın diliyle tekrar ettiği şeyler zamanla kalbine ulaşabilir. Zira kişinin kalbi dilinin altında bulunur.