duru
@thenewclassic
Şu anda okuduğu kitaplar
Tiyatro'ya Adanmış Bir HayatEdebiyat & Roman
Nerden nasıl başlasam yorumlamaya bilemiyorum.. Kitabı ilk okumaya karar verdiğimde yazarını daha önce hiç duymadığım için arada kalmıştım. Ya sarmazsa üstelik kalın da bir kitap diye düşünmüştüm. Bu kitap hakkında ön yargısı olan var ise benim okumadan önce olduğu gibi, hemen bir kenara bıraksın. Muazzam bir kitaptı. Okumaya doyamadım demem yanlış olmaz.
Küçücükken başlıyor Afife Jale'nin hikayesi. Sonradan edindiği bir tutku değil onunki zaten sahip olduğu kendini bildi bileli onunla olan bir tutku. Küçükken dedesine, dadısına, annesine oyunlar sergiliyor minik kız. Babası bağnaz, kızının oyuncu olmasına karşı olan bir adam olmasına rağmen ondan gizli gidip kaydoluyor tiyatro okuluna. Afifede öyle bir inat ve cesaret var ki hiçbir şey yıldıramıyor onu bu yolda "Ya tiyatroyla ilgilenirim ya da ölürüm." diyor. Sahneye çıkan ilk Müslüman kadındır Afife Jale. Ancak bunun avantajını kullanmak bir yana dursun hayatı boyunca sahneye çıktığı ilk dakikadan itibaren yalnızca zorluklarına katlanıyor.
Etkileyici bir hayat hikayesi, yazar tarafından çok güzel kaleme alınmış. Kitabı elimden bırakmak istemedim okumaya başladığım andan itibaren herkese kesinlikle öneriyorum. Okumalısınız:)
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Stefan Zweig'in intiharından hemen önce yazdığı eseri. Yazdığı demem yanlış olabilir gerçi, tamamını kendi yazamamıştır belli bir kısmını çok sonradan editörü tamamlamıştır. Kendisi tarafından tamamlanmadığını son kısımların aceleyle bitirilmiş olmasından anlayabiliriz ancak akıcılık ve anlatım konusunda bir sorun yaşanmamış. Stefan Zweig'in anlatımını severim. Herhangi bir kitabını elinize aldığınızda yarıda bırakma isteği oluşmaz içinizde. Bu kitap da yine aynı şekilde okumanızı kesinlikle tavsiye ederim ama bunu söylemeden önce konusuna değineyim;
Avusturyalı kendisini işine adamış bir adamın kızı Clarissa. Babası oldukça disiplinli ve katı bir şekilde yetiştiriyor kızını. Sevgi göstermeyi pek bilmeyen bir adam, hatta hiç desem yanlış olmaz. Bu şekilde sevgi görmeden katı bir şekilde yetiştirilirseniz kişiliğinizin bazı yerlerinde bu belli olur. Clarissanınki de içine kapanık silik bir tip olmasında göze çarpıyor. Bunların farkında olan Clarissa rahatsızlık duyuyor elbette. Bir gün yanında çalıştığı psikiyatristten "İstediğiniz şey her ne ise henüz gelişip olgunlaşmamış, hatta belki de kendiniz bile bunun ne olduğunu bilmiyorsunuz.. Varlığınız hemen hiç hissedilmiyor, belki siz de kendinizi yeterince hissetmiyorsunuz." sözlerini duyduğu zaman daha da rahatsızlık duyuyor bu durumdan. Başka birinden duymak farklı hissettirir ne de olsa.
Kitapta dünyada yaşanan savaşın içinde kendi savaşını yaşıyor kızımız. Ne olduğuna değinmeyeceğim ama okumanızı şiddetle tavsiye ediyorum.
Kitap ırkçılık üzerine yazılmış kaliteli bir eser fakat 200lü sayfalara gelene kadar ırkçılıkla ilgili herhangi bir şey görmüyorsunuz. Gereksiz detaylar içinde fazla kalınmış diyebilirim. Asıl konuya girilmesinin bu kadar uzun sürmesi akıcılığı azaltıyor. Kitabı yarım bırakmamak için kendimle savaşmadım desem yalan söylemiş olurum. Bu söylediklerim bir yana, anlatılmak istenen konu kitap içinde güzelce ele alınıyor. Atticus Finch adında bir avukatın, bir kadının ırzına geçmekle haksız yere suçlanan zenci bir adamı savunmakla görevlendirilmesini konu almakta. Atticus'un aforizmaları beni oldukça etkiledi. Kesinlikle dikkatle okunması gereken bir kitap. Okumanın sıkıcı geldiği anlar olsa bile bırakmayıp okumalısınız.
