nur
@thenurb
Memento mori ~
Oysa insanların en büyük deliliği de bu, yani sevgi.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Kafam cam kırıklarıyla dolu doktor. Bu nedenle beynimin her hareketinde düşüncelerim acıyor anlıyor musun?
Gençliğine güvenme; o gün göz açıp kapayana kadar gelecek!
Hayat ve ölüm...
İvan İlyiç'in hastalanıp yatağa düşmesinden ölümüne kadar çaresizlik içinde geçirdiği dehşet verici ve korku dolu anların hikayesi. Hiç ölmeyecekmiş gibi mevki uğruna ömrünü harcayan bir insanın her şeyi ve herkesi bir kenara bırakarak acınacak bir halde ölümü beklemesi.. Ölüm, karanlık...sonrasını kimse bilmiyordu. Diğerlerinde ise "ölen o, biz değiliz" duygusu... Ve hatta bazılarında o ölürse konumuna kimin terfi edileceği tartışması bile mevcuttu.
Sevdiklerimiz, ölüm bize gelince, bir sorun olmadığı ve yakında iyi olacağımız gibi inanmadıkları bir yalanı yaşatmak için mi varlar? Ya da bu gerçek sevgi mi? Ve para kazanmak, mal mülk edinmek uğruna harcanan yıllar boşa mı? Hayatımızı olması gerektiği gibi, yani "comme il faut", yaşayabiliyor muyuz? Ölüm bize hiç gelmeyecek mi sanıyoruz? Diye sorgulatan bir kitap...
Bir ihtiras ne kadar masum olursa olsun yine tehlikeli bir seydir.
