"Çok özlemişim be Nevzat! Söyle bakalım üç gündür neredesin sen?"
Ellerini avucumun içine alıp dudaklarıma götürdüm.
"Buradaydım, şu akasya ağacının arkasında. Bütün gün seni izliyordum. Ama senin bundan haberin yoktu. Hiçbir yere gitmedim Evgenia, hissetmedin mi yanındaydım."
İçten bir kahkaha attı.
"Yalan da olsa hoşuma gidiyor." dedi Zeynep'e dönerek. "Bu sizin Başkomserinizin içinde bir şair var. O yüzden hemen bağışlıyorum onu. Çünkü şairler aşklarına asla ihanet etmezler."