Tan
@theotan
Mart 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Puan vermedi·72 syf.·
2025 6. kitabı
Kes kulakları, geçir bir sicime… Ama kaybetme…
Başka ne göstereceksin savaşa dair? Kara delikler işitmiş bu öyküyü…
Islanarak…
Ama güzeller…
Kalp kalbe karşı… Bir arkadaşın evinde… Çiçekmiş… Hemen uzmanı geçindim.
Ah! O güneş ister. Ah! Bol su asla olmaz. Oysa hiç anlamam çiçekten…
Devetabanını pazı sanabilirim… Neden yaptım bunu? Çiçeğin adı sardı beni…
Çünkü güzelsin…
Sözlerine delik kulağım…
Özürlere sağır…
Kör bir kuyu olacağım… Sen ise, güzelsin…
Güzel sözcüğünü senden başkasına lâyık göremem…
Ama bir önceki cümlede görmüş olabilirim…
Aldırma, güzelsin…
Mikroskop mucidi Leeuwenkoek dostu ressam Vermeer'e "su böyle işte ve başka türlü değil” demiş…
Benim yüzüm yarım, kalbim iki tane..
Artık özgürüm, öyle yalnızım ki..
Arabamı sağa çekip dikiz aynasında makyaj yaptım. Sana ihanetlerin en büyüğünü hazırladım, en kanlısını; bir gün beklediğin gibi benden..
Bu uzaklıktan düşsem yakalayabilir misin beni? Ne kadar kalabalığım ve ne kadarsın içimde. Gözlerime bakmak istemişti herkes; nah baktırırım..
Ne kadar çok şey öğrendim senden ama ne kadar az yaşadım..
Ağlama bebeğim, her şeyi nefret edecek kadar çok sevdim. Artık beni terk edemezsin..
Bir sen bağıracaksın, bir ben susacağım. Bir sen, bir ben susacağım. Bir sen kıracaksın, bir ben. Benim savaşım bu işte..
Beni çok seveceksin, kalbimdeki ağrıyı seveceksin, kavgayı vereceğim sana, kavgayı seveceksin..
"Kırmızı, sana sadece kırmızı demeliyim. Ben başaramıyorum kırmızı, hatırlamak dışında bir mucizem yok. Bir şeye inandım, birşeye ve sadece bir kere ağlayarak dansettim. Oysa hayata bağlanmak için ayağa kalkmıştım."
Elleri turtuştuğunda onların, bir iblis gibi güleceğim. Onlara kıçımı göstereceğim. Kıçımın yarısıyla güleceğim. Beni yarım bırakanlara..
Daha kolay yaşamalıyım, metruk evlerde yaşayan 'tam işte o kelimeydi' dediğim insanların arasında. Daha kolay ama nasıl, onu da bilmiyorum. Aşk iki de bir ellerimi tutmak istiyor. 'bir gün sen de cezanı çekersin' diyor. Boşuna, ellerimi verme! uyutmayacağım seni, ninniler büyütmuyor çünkü. Bahçende sıçrayan ağustos böcekleri hala saçlarımın içinde. Bir tek ben kanadım, bir tek sen gördün beni.
"Artık özgürüm, öyle yalnızım ki".
"Doğrum yok benim. Her yarım şey gibi, ne kederli, ne de mutlu.
Peki ya sen! hiç hikayen yok mu senin?"
"Pirinç işlemeli bir aynada kırıldı yüzümün diğer yarısı. Herkes uyuyordu. yüzümün yarısı benim, yüzümün yarısıyla hep yarım öyküler anlatırım. Peki sen, yarım dudaklı bir kadını
Ben yenilgiyi çoktan kabullendim,
bu ölü coğrafyada
bölünen hiçbir çığlık, sesimin iç kıyımını önlemiyor.
Jose uyanmalısın artık
Yüzün,
Yüzüme düşmeli;
Saçın zihnimi doldurmalı;
Avuçların alıntı yapmalı,
Öpüşlerimin inkılap derslerinden sana koşarken
ki
Mektepsiz kalan kadınlar bir daha Afrika'ya kanamasın
