"Oysa uzun bir kışın siyah günleri, Aşk-ı Memnu için hep vardı." Dizisinden ötürü çok popüler olunca yıllardır bir türlü elim gitmedi kitaba, okurken aklıma dizi karakterleri gelir çekincesiyle. Halbuki ne diziyi baştan sona izlemişliğim vardır ne de dizinin büyük bir hayramıyımdır, hatta arada denk geldiğimde izlediğim bölümlerden diziyi pek de sevememiştim. Neyse, kitap zaten temelde diziden oldukça farklı. Doğrusu ben bu kadar derin bir roman beklemiyordum bile. Okurken biraz zorlandım çünkü Everest Yayınları'nın özgün metin baskısını almıştım ve maalesef kitapta dipnot veya sözlük yoktu. Bu yüzden elimde telefonla, sürekli bilmediğim kelimeleri sözlükten aratarak okudum kitabı. Yine de özgün metniyle okuduğuma pişman değilim. Ha, bir de okuduğum baskının sonunda Selim İleri'nin "Aşk-ı Memnu Ya Da Uzun Bir Kışın Siyah Günleri" adlı 100 sayfalık bir incelemesi var, o da ayrı bir güzellikti benim için. Kitaba adını veren Behlül ve Bihter arasındaki yasak aşk gibi görünse de ben bu kitabı, ana karakteri Bihter'miş gibi okumadım, hatta bahsedilen yasak aşkın bile Bihter ve Behlül'ünki olmadığını düşündüm yer yer. Selim İleri'nin de belirttiği gibi "Halid Ziya'nın yapıtında herkesin aşkı birbirine yasaktır." Halid Ziya her karaktere belli bir derinlik katmışsa da bana göre bu kitabın ana karakterleri Nihal, Firdevs, Bihter ve Behlül'dür. Özellikle üç kadını oldukça detaylı okuyoruz ve en çok onları anlıyor, en çok onlara kızıyor veya en çok onları seviyoruz. Bihter'in hem Adnan ile evliliğinin hem de Behlül ile yaşadıklarının neticesinde farkına vardığı o muazzam yanılmışlığı ve yanılmışlığın verdiği pişmanlığı, mutsuzluğu çok üzücü buldum. Behlül'e gerçekten aşık olduğunu düşünmedim hiçbir zaman. Adnan'la evliliklerinde yaşadığı cinsel tatminsizliği fark ettiği an