“Ey kutsal yaratık,” dedim, “uğursuz kuş ya da şeytan!
Azalt biraz kederimi, söyle ruhum cennette mi
Buluşacak o Lenore’la adı meleklerce konan,
O sevgili, eşsiz kızla, adı meleklerce konan?”
Dedi Kuzgun: “Hiçbir zaman.”
“Bazı ebedi ve ölümsüz şeyler vardır. Özellikle de aşk efendim. Hiçbir şey, ruhların birbirlerini aşıkların bedenlerinden bile çok daha ayrılmaz biçimde kucakladığı bir aşktan daha yıkılmaz değildir. Ancak aşkı bedensel ve mukaddes, dünyevi ve görsel olarak ikiye ayırmaya bile gerek yoktur. Aşk, kesinlikle tektir. Zira bütün bunları kendi içinde birleştiren tek şeydir o. İki sevgilinin oluşturduğu çift yıldızı, ebediyen birbirlerinin yörüngesinde dönen bu yıldızları parçalamaya parçalamaya hiçbir şeyin hatta tanrının bile gücü yetmez. Diğer her şeyin, hatta cennet ve cehennemin bile bunun karşısında tamam hükümsüz olduğunu anlamak için gerçekten sevmiş olmak gerekir. Gerçek anlamda ölüm de yoktur. Gerçekte tek bir şey vardı sadece: aşk.”