Meryemnur
@theteacha
Learning is forever
Şu anda okuduğu kitap
İlk Agatha Christie kitabım… Bu yazarla tanışmak için en iyi kitabı biraz araştırdığımda çoğunlukla bu kitabın adı karşıma çıktı. Yine tatilde yaşadığım bir okuma tembelliği dönemime denk geldi ama bir ayda da olsa sonunda kitabı bitirdim. Tatilde daha kısa kitaplar okumam gerektiğine de kanaat getirdim.
Kitaba gelecek olursak, akıcı bir okuma deneyimiydi. Severek okudum, kitabın orta kısımlarında bir hızlanma oldu hatta ama tatil gereği aile evlerinde bölünmeden 50-60 sayfa okumak mümkün olmadı. Katil aşırı beklenmedik birisi değildi, benim tahminim farklı olsa da. Belli bir noktaya kadar o karakterden şüphelenmiştim ama tabii o noktadan sonra şüphelenemez oldum. Yine de o karakter olduğu ortaya çıktı. Zaten kitap ilerledikçe şüpheleriniz bir bir yanlış çıkıyor ve en son itiraf mektubunu okumadan önce “Nasıl ya” oluyorsunuz. Son mektup tüyler ürpertici bir mektup. Benim için bugüne dek okuduğum ve dinlediğim en iyi ters köşe sonlardan biriydi. Okudukça karakterin sapkınlığı daha da belirginleşti. Ben severek okudum ve birkaç kitap daha okumak istiyorum bu yazardan. Başlamak için gerçekten güzel bir eser ama umuyorum ki daha heyecan verici ve çetrefilli hikayeleri de vardır.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Kitabı okurken bir film izliyormuş gibi hissetmeye hazır olun, çünkü zaten aslen bir senaryo olarak başlamış bu kitap. Sanki bir sahne izlerken kesiliveriyor da bambaşka birinin hikayesine geçiş yapıyor gibi, sürekli farklı birinden bahsediyor gibi hissediyorsunuz çünkü çok fazla karakter var. Hepsi de sonunda dallar gibi tek bir ağaca bağlanıyor. Gerçi ben kitap bittiğinde dahi o bağlandığı yeri çözememiştim ya, neyse.
Kitap ana tema olarak bağımsızlık, sömürgecilik ve komünist-sosyalist olguların topluma etkisini işliyor. Ana karakter Ludo kendisini dış dünyadan türlü sebeplerle izole ediyor ve onun kendi izole dünyasında yaşananların yanısıra farklı karakterlerin de yaşadıkları anlatılıyor. Tabii bunlar hep Angola’nın Portekiz sömürgesi olmaktan kurtulması atmosferinde gerçekleşen sıradaşı olaylar. Kitabı okuyalı uzun bir süre geçti, şimdi aklımda kalanları düşünüyorum da kitap beni etkilemiş. Okurken aşırı keyif almamıştım ama bitirdiğimde güzel bir tatlı yemişim gibi hissettirmişti.
“Evet. Tabii siz çok gençsiniz… Henüz bu noktaya gelmemişsinizdir. Ama eninde sonunda o nokta geliyor. Artık her şeyin bittiğini anlayınca duyulan o sonsuz rahatlık… kurtuluş duygusu… Artık aynı yükü taşımak zorunda olmamanın verdiği huzur. Bir gün siz de hissedeceksiniz bu duyguyu…”
“Siz günahkarların eninde sonunda Tanrı’nın gazabına uğrayacağına inanmıyor olabilirsiniz, ben inanıyorum!”