deniz
@tidalwave
20
şarkılarımda hep umutlarıma ve hayallerime dair hikâyeler yer aldı. daha önce yazdığım 'tomorrow' şarkısı da aynıydı. benim şarkılarımın yarısı umutlarım ve hayallerim hakkında. müzik anlatmazsa bu hikâyeleri kim anlatacak ki? ve şimdi o şarkılara baktığımda, sanki benimle konuşan kelimelermiş gibi geliyorlar. birkaç yıl sonra, o zamanlar yaptığım şarkıları dinleyince içim rahatlıyor. gelecekteki kendime yazılmış birer mektup gibiler.
Reklam
doğada siyah ile beyaz nasıl kesinlikle birbirinden ayrı değilse, yaşamda da doğru ile yanlış kolayca seçilebilecek gibi uzak değil birbirinden.
esrarlar olduğu gibi kalacak; acılar, melankoli olduğu gibi kalacak, ama bu bitimsiz olumsuzluğu eninde sonunda dengeleyecek olan, ondan çıkardığımız olumlu çalışmalar, yapıtlar olacak.
kimi zaman koşullar, zorlukları aşılmaz dalgalar hâline getirdiğinde, insan neredeyse kendisi olmaktan acı duyuyor.
insan doğru davranmışsa bile birtakım zorluklar çıkabilir.
Reklam