deniz
@tidalwave
20
vazgeçilmişim çoktan
ve hiçbir şeyle anımsanmamışım
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
aşkın da bir zaferi vardır, ölümün de,
zaman ve ondan sonraki zaman.
bizim yoktur zaferimiz.
çevremizde yalnızca batan yıldızlar. donukluk ve suskunluk.
ama sonradan, tozların üzerinde yükselecek şarkı,
aşacak bizim yazgımızı.
ısıtmıyor güneş, deniz sesini yitirmiş.
karlarla kaplanmış mezarları kimse açmıyor.
kurtar beni! daha fazla ölemem.
dudaklarımda geceleyen dudaklar,
gözümün nöbetini tutan göz,
eller -
ve beni sürükleyenler, gözler!
kararı bildiren dudaklar,
beni idam eden eller!
şimşekler çaksın istiyorsun, fırlatıyorsun bıçağı,
havanın sıcak damarlarını açıyorsun;
ateşin son şenlikleri, seni kör ederek
ve sessiz fışkırıyor açılan nabızlardan:
çılgınlık, nefret, sonra intikam,
ama hemen ardından pişmanlık ve yadsıma.
bıçaklarının köreldiğini anlayacak zaman buluyorsun,
ve sonunda duyumsuyorsun nasıl kapandığını aşkın:
onurlu fırtınalarla ve tertemiz bir solukla.
ve aşk, seni itiyor düşlerin zindanına.
altın saçların sarktığı yerde, uzatıyorsun elini
ona, hiçliğe inen bir merdiven.
binbir gece yüksekliğinde basamaklar.
son adım ise, boşluğa atılanı.
ve düştüğün yer, hep eski mekânlar,
her birine kanından üç damla veriyorsun.
karanlıklar içinde tutuyorsun saç lülelerini.
çıngırak çalıyor, tamamdır artık.