Seher
@timshel_
Uzak ülkeler çekmeli seni, tanımadığın insanlar
Bütün kitapları okumak, bütün hayatları tanımak arzusuyla yanmalısın
Makine Mühendisi
9 Mayıs 2000
542 okur puanı
Mart 2022 tarihinde katıldı
Karakterin sosyal anksiyete sorunu günümüzde sık sık karşılaştığımız benim ve bir çoğumuzun başına gelen bir durum. O yüzden biraz empati kurabildim Zebercet’le. Fakat Zebercet’in bazı durumları sürekli cinselliğe bağlaması ve bununla birlikte gelişen hal ve hareketleri itici geldi. Yazarın Aylak Adamı’nı okuduğumdaki gibi zevk almadım Anayurt Oteli’ni okurken. Bana pek hitap eden bir kitap değildi. Yusuf Atılgan’ın tek bir kitabını okuma şansım olsaydı eğer bu kesinlikle Anayurt Oteli olmazdı.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Öncelikle bir çok kişinin baş ucu kitabı olan ve edebi bakımdan mükemmel sayılabilecek bir kitap kendisi. O yüzden kitabın edebi yönünü değil de kitabın ana karakteri Martin Eden hakkında yorum yapacağım. Martin Eden’in okumamış, hayatın farklı yanlarını görmemiş olmasına rağmen kendini geliştirme çabalarına özellikle bunu okuyarak yapma çabalarına hayran kalmamak elde değil. İlk başlarda bunu bir kızın hayat standartlarına uygun hale gelmek için yapması insanı sorgulatıyor. Martin’in hep eleştirdiğim yanı bu; bir insan için kendisini değiştirme çabası. Kitabı okumaya başladığımda bu duruma ne kadar öfkelensem de devam ettikçe kızın, Martin’in kendini geliştirmesinde aracı rolü olduğunu anlayıp empati duymaya başladım. Martin sonunda ne istediğini bilen birisi oldu ve amacına ulaşmak için varını yoğunu ortaya koyarak büyük bir hayat mücadelesi verdi. Sonu herkesin tahmin edebileceği bir trajediyle bitti. Kitabı okuyunca özellikle sonlarına doğru insan anlıyor ki önemli olan hedefine ulaşmak değil. Önemli olan hedefine ulaşırken verdiğin mücadele. Martin içinde gittiği yolun sonundaki hedefine ulaşması değildi önemli olan, gittiği yoldaki var olma amacıydı. Bu her zaman, herkes için geçerli olmuştur. İnsan bir şeyi çok ister, elde eder, onu elde ettikten sonra da hiç bir çekici yanı kalmaz gözünde. Boşlukta hisseder kendisini. O boşluk hissi de yeni bir şey elde etmenin peşine düşene kadar devam eder. Ya hayatına yeni bir amaç bulup onun peşinden gider ya da o boşluk hissiyle bütün yaşamını mutsuz, hayatın bir anlamı olmadığına kendini ikna ederek geçirir. Kendini oyalayacak yeni uğraşlar bulamaz insan, tek yapabildiği nefes alıp vererek yaşamına kaldığı yerden devam etmeye çalışır. Bunu yaparken de içinden çıkamadığı büyük bir ıstırapla devam eder. Martin için de
Suçlular gerçekte suçlu oldukları için mi tutuklandılar yoksa bütün deliller tartışmasız onları gösterdiği için mi?
Yazar okura cinayet işlendi mi ya da cinayeti kim işledi? Sorularını sordurmuyor. Cinayetin işlenme sebebi neydi, olaylara cinayet gözüyle bakabilir miyiz? Sorularını sorduruyor. Kitabın konusuna gelecek olursak, kitapta iki farklı hikaye anlatılıyor. İlkinde: Suçu işlemediğini söyleyen bir mektupla aslında adalete güvenmediğini ve adaletin çok kolay bir şekilde yanıltılabileceğini ifade eden suçlu olayın gerçek yüzünü gözler önüne seriyor. İkincisinde ise; genç bir avukat, herkesin cinayeti işlediğine kesin gözüyle bakılan ve suçunu kabul eden bir adamın aslında masum olma ihtimalinin peşinden gidiyor. Edebi olarak kitaba bakıldığında Japon polisiyesinin klasikleri arasında sayılabilecek bir kitap. Japon klasiklerinin yalın, akıcı anlatımıyla okuru sıkmadan içine çeken bir yanı var. Okurken sıkılmadan, ara vermeden okuduğum bir kitaptı. Japon klasiklerine özellikle de polisiye tarzda kitaplara ilginiz varsa okumanızı tavsiye ederim.
Puan vermedi·736 syf.··
Beğendi
·2022 128. kitabı
·11 günde okudu
·Okunma: 22 Mart 2022 00:34
Öncelikle kitap: 14. yüzyılda İtalya'da bir manastırda geçen bir cinayeti araştırmaya gelen William ve Adso'nun cinayeti soruşturmaya başlamasıyla devam eden cinayetler zincirini konu alıyor. Olaylar cinayetleri sorgulamaya gelen sorgucu rahibin yardımcısı Adso'nun ağzından anlatılıyor. Sıkılmadan okuyabileceğiniz bir kitap diyemem. Çünkü Hristiyanlık öğretileri üzerinde fazlasıyla duran bir kitap. Birçok yerde Hristiyanlık ile ilgili bilgiler, rahipler arasındaki dini konuşmalar ve vaazlar, tarikatlar arası din çatışması gibi durumların geçmesi okuyucuyu biraz yavaşlatabilir. Örnek verilecek olursa, bir bölümde rahipler Hz. İsa'nın yoksul olup olmadığı üzerine sayfalarca tartışmaya girip, yoksulluğun mu yoksa zenginliğin mi daha erdemli olduğu üzerine vaazlar veriyorlar. Okuyan insanlar bu kısımlarda kitabı elinden bırakıp mola vermek isteyebilirler. -Bende öyle olmuştu- Fakat bu durumlar kitabın sürükleyiciliğinden bir şey eksiltmiyor. Olayların anlatılış şekli, gidişatı öylesine sunulmuş ki, bazen kendinizi cinayetleri çözmek için delil arayan rahibin yardımcısı Adso gibi hissedip cinayetler hakkında fikir yürütebilirsiniz. Bir de kitapta o kadar güzel betimlemeler var ki, manastırda bir hayalet gibi dolaşıyorsunuz.
Kurguya gelirsek Umberto Eco harika bir iş çıkarmış ortaya. Bazı kısımlar geliyor, buralarda kurgu, polisiye tarzda olmaktan çıkıyor, paranormal olayların yaşandığı gerilim ve korkunun evrenine geçmişsiniz hissiyatı veriyor.
O kadar cinayetin, olayların, çatışmanın sonunda cinayeti işleyen kişinin kendince haklı olduğu durumda siz, cinayetler bir hiç uğruna işlenmiş sonucuna varabilirsiniz. Eğer cinayeti işleyen kişinin bakış açısından bakarsanız yeterince haklı sebepler olabilir cinayetlerin işlenmesine. Son ters köşe edebilecek bir son.
Kitabı
