seda tan ipek
@tiseda
57 okur puanı
Temmuz 2020 tarihinde katıldı
“Aslan Asker Şvayk” 1. Dünya Savaşı atmosferinde geçen ama savaştan çok onun anlamsızlığına, bürokrasinin işbilmez insanlarla nasıl içinden çıkılmaz bir hal yarattığına dikkat çeken...akıllılar, deliler, işgüzarlar, iş yapmak isteyenler, onlara engel olanlar...aslında hayatın içinden bir çok karakterle harmanlanmış trajikomik bir yapıt. “Şvayk” ise bu kitabın en güzel ayrıntısı...ne çok akıllı ne de çok saf...aslında nabza göre şerbet vererek bir şekilde içine girdiği her durumdan sıyrılmasını becerebilen eğlenceli bir karakter...
Bir çırpıda bitebilen bir kitap değil belki ama insanı yormuyor aksine eğlendiriyor ve biraz dikkatli bakınca ise vermek istediği mesajlarla düşündürüyor...
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Hayatını yalan üzerine inşa etmiş bir karakter “Şadan”...bir türlü engel olamadığı zevke düşkünlüğü başına olmadık işler açıyor...Hikaye boyunca; bir “dinlememe” hali mevcut tüm karakterlerde...herkes kendince hep haklı...kimi bunu yalan söyleyerek, kimi tehdit ederek, kimi entellektüel birikimini kendine siper ederek kendi haklılığını anlatma peşinde...toplumsal ahlakın eğlenceli bir kurguyla irdelendiği güzel bir anlatımı var...tavsiye ederim...
Gönül Bir Yel Değirmenidir Sevda ÖğütürHüseyin Rahmi Gürpınar · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 20255,6bin okunma
Kitabın yazarı Guillermo Rosales 47 yaşında hayatına son vermiş...Gerekçeleri kendi içinde saklı elbet, bilinmeze doğru yola çıkmadan önce bir nevi kendi hikayesini anlatmış...Baş kahramanımız William Figueras yıllar önce kaleme aldığı romanı hayal ettiği gibi bir başarı elde edemeyince derin bir bunalımın içinde bulmuş kendisini...zaman içinde ordan araya sürüklenmiş, “siyasi sürgün değilim topyekün sürgünüm”diyerek tanımlıyor içinde bulunduğu garip durumu...son durağı ise hikayenin başladığı bir bakımevi....kederli bir atmosferi var burasının...kendisi gibi hayata tutunamamış, deliliğe vurmuş ve çoğu çaresiz bir sürü silüet geçiyor gözlerinin önünden...Yaşanılan çaresizliği hiç dolaysız tüm çıplaklığı ile anlatıveriyor...Anlatılan atmosferde “acıma” duygusu yok sadece herkesin içine işlemiş bir “kabullenmişlik”hakim...ve bir de birilerinin çaresizliğini kendi çıkarı için kullananlar...Umut da var elbet...hayaller..doğru zamanda ve yerde olsaydı eğer gerçek olabilecek sıcacık hayaller....
