Divê em guhên xwe dengê xwîna xwe nexitimînin. Ber ku xwîn nabe avEdebîyata Kurdî
Temurê Xelîl( Temurê Muradov. Muradov Hamlet) di sala 1949 de Erivan a Ermenistanê dayik buye. Malbatî bi koka xwe ji Bedlîsê jî bin.Li Digor a Qersê koçî Erîvan'ê kirine. Xeynî gelek berhemên xwe en bêhempa. Dengê Xwînê bi novelkî ristiye. Ev novel tevî du çirokên biçûk, çiroka xwe a sereke Dengê Xwînê ve pêk tê.
Ziman dewlemend û xweru ye. Şêwazek wusa profesyonel e devokê wedatir qriqa Kurdên Sovyetê kar aniye. Derveyê ekola Sovyetê, zêdetir ser mijarê sekiniye. Metleb û mexseda wî a sereke famdekirina mijarê ye. Netewheziya xwe a dilovan bi keyfa dilê xwe bi kesayeta sereke Temo va hure hur hunandiye.
Kesayetê sereke Temo û Alînaya biyanî dil berdine hev. Temo Alînayê pir hezdike. Lê dizane ku.Dema Alînayê re bizewêce. Wê zarokên wî durî ziman û çanda Kurdî mezin bibin û bijin. Dilê Temo vî tiştî ranake û dev evîna xwe a teretemiz berdide. Alîna wî a nazenîn jî alîkarê Temo dibe û hevvediqetin. Lê heya îro jî (Niviskar bi xwe axirya çirokê de dibeje) didome. Hevdu hezkirênek ew qas delal, alî kî milletheziya Temo bedilê dinyakiye. Li gorî nivîskar Temo û evîna xwe jî yek jî şehid ê welat e( #192952530)
Çirok alîkî va ew qas romantik e ( evîn qet venamire) alîkî ve jî rexneyên cî bi cî dike. Yanê evîna welat ser evîna kesane. Şeyasandin gelemperî pir baş bun(#192946384).Lê a herî xweş bawerim a dengê xwînê bu(#192946509)
Divê em guhên xwe dengê xwîna xwe nexitimînin. Ber ku xwîn nabe av.
Niviskar hem di nava çiroka dengê xwînê( #192952495 ) hem jî di "Hem Şîş Dişewite Him Kebab"ê de. Rexneyê Kurdê ji bo kutê xelkê xwe wunda dikin dike. Çiroka dawî Buka Rubixêlî de jî dayika Kurd a serbilind û dilbixwîn bi aweyekî
Romana Fincana Ferfûrî (Gerdenzerî-2020), li ser çîroka du evîndaran disekine. Ev herdu evîndar ji kurdên kafkasê ne. Ji naverokê jî diyar dibe ku ev romaneke romantîk e. Lehengên romanê Têmûr û Meyrê ye. Têmûr, xwendekarê enstîtuya doktorê zanyariyê ye. Kesekî neteweperwer û fêhma ye. Meyrê keça Evdilê Eslanê rewşenbîr û dewlemend ê bi navûdeng e. Bi bedewiya xwe derdikeve pêşiya me. Mirazên van her du evindaran nayê cih. Roman gelemperî li ser şaşiyên kevneşopiyê kurdan û li ser nakokiyên karakteran radiweste.
Di romana Fincana Ferfûrî de îronî tune. Lê em rastî rexneyan tên. Em di romanê de qasî yek paragrafê jî rastî rexneya realîzma sosyalîst tên. Ezîzê Gerdenzerî di romana xwe de fikra xwe ya derbarê xerabbûna rejîma Stalîn de wiha aniye ziman:
“Wê çaxê, di dema têrora Stalînîzmê de, bav û kur jî radibûn li rûyê hev du, bira jî li ser bira şikiyat dikir. Her kesî ê din dijmin û xayîn didît. A niha, gunehkarî û tawanbariyên salê sîyî rû dane, tên şermezar û rezîlkirin. Desthilatdarên wê demê ên bêhiş,toxim û tovên hevdufirotinê,fesadî û xayintiyê, avêtibûn li nav xelkên xapandî…wê yekê jî ez bibêjim, ku xelkên Ermenîstanê, ew Kurd bin an Ermenî jî gelekan bi şeref û namûstir derketin, geveze û durû di nav wan de kêm bûn,zîyana têrora Stalînîzmê li vir ne pir bû… Ên şikiyat li ser wan hatibû kirin,ew a niha an li Sîbîrê ne, an jî mirî ne…” r.44.
Ji vê diyalogê eşkere ye ku Gerdenzerî rexneyê li realizma sosyalîzm tîne.
Ji vê diyalogê ya jêr jî diyar e ku li ser kurdên li Azerbaycanê dijîn ên wê serdemê tehdekariyek heye. Dema ku Meyrê û diya xwe diçin Bakûya Azerbaycanê, Kemal rastî wan tê û ev dîyalog derbas dibe:
“ -çi ye we ewqas zû zimanê zikmakî ji bîr kir? Şerm e. Kemal bersiva Meyrê da:
-Li derdorên me hemû Azerî ne.
Meyrê vê carê berê xwe
Reklam
kız вєвєk dσğum σrαnlαrının nєrєdєчѕє 0'α düşmєѕí ѕσnucu чαşαnαn σlαчlαr vє вír grup kαdının ѕözdє dσğurgαnlık ínѕαnlığın kurtuluşu σlαrαk вєчínlєrínín чıkαndığı вír mєrkєz. dış dünчα ílє híçвír вαğlαntılαrı чσk, gєrçєk чαşαmα dαír híçвír fíkírlєrí чσk.
fαkαt íçlєríndєn вírí 21 чαşındα вαѕmαk üzєrє σlαn zσєч dışındα, híç вírí σrαdαn kαçmαnın mümkün σlup σlmαdığını, dışαrıdα dα вír hαчαtın σlαвílєcєğíní mєrαk єtmíчσr. zσєч'nín tüm kítαp вσчuncα αdı gєçєn mσntє críѕtσ kσntu rσmαnındαn ílhαm αldığını düşünüчσrum. cєѕαrєtí vє umudu σlmαѕα özgürlüğünün pєşínє düşmєk чєrínє, вαşınα gєlєвílєcєklєrє вσчun єğєвílírdí αmα kαçmα gíríşímí вαşαrılı σlurѕα özgür σlαвílmє düşüncєѕí вαѕkın gєldí.
dαhα öncє вílím kurgu-díѕtσpчα σkumαdığım íçín αчnı türdє díğєr rσmαnlαrlα kαrşılαştırmα чαpαmαm αmα gєnєl σlαrαk, hızlı ílєrlєчєn ѕαчfαlαr, σkumαчα αrα vєrdíğímdє "αcαвα nє σldu, nє σlαcαk?" híѕѕí uчαndırαn kurguѕu ѕαчєѕíndє, ílk dєfα σkuduğum вír tür σlmαѕınα rαğmєn σkurkєn zσrlαnmαdım αmα ѕpσílєrѕız вír чσrum σlmαѕı íçín єlímdєn gєlєní чαptım
