solina
@toinante
bir kere gelir aşk, herkese bir kere
Spoiler içerirr efendimm
Hayat bizi hep bize iyi gelecek insanlarla karşılaştırsın diye dua ediyorum. Bu kitabı okuduktan sonra bir kere daha aynı duayı ettim. Adelaide bazı noktalardan beni çok korkutsan da, seni çok sevdim ve umudunu kaybetmeyen, hayatta olmayı seçen biri olduğun için seninle gurur duyuyorum. Olmayacağını bildiğin halde, gelmeyecek bir sevginin peşinde koşarken kendini heba etmek bir insanı nelerin kıyısına sürüklüyormuş çok iyi göstermiş oldu bu kitap. Rory…. Sana edecek tek bir sözüm bile yok. Allah belanı verir umarım. Artık bir noktadan sonra sinir seviyem o kadar arttı ki kitabın ortalarında zaten gözlerim seğiriyordu şu adamı okurken. Çok şükür kurtulabildik senden. En başından beri Adelaide’ın Bubs ile bir şekilde yollarının kesişeceğine olan inancım ve güvenin sağolsun kitabın sonunda bir gülümsedim. Ama her şeyden önce acı ile savaşan bir kadının sadece yeni aşk arayarak iyileşmesini değil de acısını kabullenip, terapi ve uzman yardımıyla, sonuna kadar destek çıkan arkadaşlarıyla bir arada kalarak toparlamasını okumak beni çok daha fazla mutlu etti. Zevkli ve sürükleyici bir okuma oldu benim için. (Dipnot: Eloise sana aşığım, dünyanın en güzel arkadaşı, eşi ve kadınısınnnn!! Keşke Rory’e iki tane patlatabilseydin)
DokunmadanEdebiyat
Öncelikle, ben artık bir Nermin Yıldırım hayranıyım sanırım. Daha okumaya ilk başladığım an biliyordum bu kitabı ne kadar çok seveceğimi. Adalet’in hikayesini okumak acı bir kahve içmek gibiydi. Acı ve bir o kadar da haz doluydu, tadı damakta kalan türden. En azından benim için öyleydi. Yazım dili olsun, konu olsun, karakterler olsun hepsi apayrı zevk verdi bana. Kitap boyu hiç durmadan Adalet ve Sadi Seber ile birlikte ben de yolculuk ettiğim için bir ara sahiden de canım tıpkı onlar gibi dinlenme tesisi çekti. Oturup sıcak bir mercimek çorbası içmek istedim onlarla birlikte. Adalet’in dış dünyasıyla iç dünyası içinde tüm yaşadığı, duyduğu, konuştuğu ve özellikle de sustuğu şeyler o kadar gerçekti ki. Bence o gerçekten var. Kitabı okursanız ya da okuyorsanız onun varlığının gerçek olmasına sebebiyet vermeme asla şaşırmayacaksınız inanın bana. Yüzümdeki o buruk ama sahici tebessümü silemiyorum.. (Adalet bulaştırdı)Tek kelimeyle bayıldım. BA-YIL-DIM!
Nefret oyunu.2024 Okuma Raporları
Kitabı beğendim, çerezlik ve eğlenceliydi ama şu kitaplardaki iki karakterin de karşısındakinin sevgisini anlayamama saflığı beni öldürüyor. KARDEŞİM DAHA NE YAPMANIZ GEREK AŞIK OLDUĞUNUZU ANLAMANIZ İÇİN?? Her haltı her göndermeyi yaptınız zaten anlayın artık karşıdaki de sana aşık ya Normalde bu arada sevgi dilleri de sevgiyi gösterme biçimleri ve yaşadıkları aşk da benim tarzım olacak bir biçimde değildi bir yerden sonra ister istemez yirmi beş otuz yaş arası insanlar değil de liseli iki genç okuyormuş gibi krizlere girdim yalan söyleyemeyeceğim..
Atlas Altılısı, spoiler alert olabilirrr2024 Okuma Raporları
İtiraf ediyorum, epey uzun bir sürede okudum. Zaman zaman sıkıldım, yoruldum ama bırakmayıp bitirdiğim için de memnunum. Benim için biraz anlaşılması, olup biteni kavraması yorucu bir kitaptı (muhtemelen daha öncesinde bu tarz pek fazla kitap okumadığım ve rs dönemimde başladığım için) ama sonlara doğru açılmaya başladıkça baya sevdim. Karakterlerin hem hepsini sevdim hem de sevmedim yani bir türlü içlerinden biriyle bağlanacak güveni vermediler zaten olayları buydu gerçi sjskecofpspw onun dışında şüphe duyduğum insanlar vardı ve gerçekten bir halt karıştırdıklarını gördüm ve dedim ki BİLİYORDUM! Romantik yanları olur sandım başlarda ama romantizmin önüne koyulacak çok daha önemli konular vardı o yüzden hem herkesi birbiriyle shipledim hem de kimseyi.. başından sonuna kadar bir ilişki sayılabilecek bağ yakaladığım tek çift parisa ve dalton oldu onları da okurken cidden baya sevdim. dalton’un zihninde dolaşma kısımları falan hoştu. Bir an Libby gerçekten de öldü sandım ve fark ettim ki hiçbirinin gerçekten ölmesini istemiyormuşum. Atlas senin başından beri bir şeyler karıştırdığını anlamıştım adamım. İkinci kitabı okur muyum? Atlas ile Ezra’nın kısımlarını okuduktan sonra evet kesinlikle ikinci kitabı da okurum. Yorucu olsa bile baya beğendim.
Korsan Kralın Kızı
uzun zaman sonra su gibi okuyup bitirdiğim ilk kitap oldu. bayadır böyle akıcı ve aksiyonlu bir kitaba açmışım meğer. kitap hızlı başladığı gibi hızlı bitti hiçbir duraklama yoktu olaylar arasında. dili gerçekten hafif olduğu için yormuyor. karakterin birbiriyle olan sarkastik konuşmaları çok zevk verdi ve
zaten deniz temalı kitapları da filmleri de çok sevdiğim için olayların içine sürüklendim seve seve. Alosa gerçekten okumaktan zevk alacağım türden bir kadın karakter olarak yazıldığı için onun bakış açısından okumuş olmak da ayrı zevk verdi. ikinci kitabın da aynı şekilde devam edeceğine şüphem yok. boş vakitlerde özellikle de rs zamanlarında
okunabilecek rahat ve akıcı kitaplardan biri olmuş. ben bayağı sevdim.