İncelemimi yazarken öncelikle spoiler olabilir diye söze başlamak istiyorum. Kitabı bitirdiğimde derin bir nefes aldım. Sonu beni biraz şaşırttı. İnsan hayatı boyunca amaçları uğruna çalışır ve çalışır. Bizler kurulu bir makine gibi hedeflere odaklıyız. Bir hedef bitince diğerine geçiyoruz. Ya bir gün bizim de hedeflerimiz biterse? O zaman bu makine o oluşan boşlukta normal yaşayabilecek mi? Yoksa hayattan aldığımı aldım düşüncesi ile sonsuz yolculuk olan ölümü mü seçecek? O yaşanan boşluğun ızdırabı ne kadar büyük olacak? Bizlere her zaman hedef konulması gerektiği, bunun için çalışmanın önemi anlatıldı ama hedefler uğruna feda ettiklerimiz, çektiğimiz acıların hedefler bittikten sonra dile gelirse ne yapacağımız anlatılmadı. Belki de insanlar bu yüzden kendilerine bir amaç arayışındalar. Belki herkesin içinde o konuşmayı bekleyen ızdırabın sesi böyle kesiliyor ve yaşamaya devam ediyoruz. Kitap hayata bakış açımda değişiklik yapmam gerektiğini gösterdi bana. Daha farklı pencereler açmama bir ışık oldu. Okuyucuya birçok yönden katkıda bulunacağını düşünüyorum. Buraya daha bir sürü şey yazarım ama kelimelerim şu anlık düşüncelerime yetişemiyor.