"...derhal bir yandan suçluluk duyarken bir yandan da benden bir şey çalınmasına izin vermemekte kararlı olduğumu hissettim. Beni daha güçsüz kılabilmek ve kelepçelemek için hep bir arada gelen bu hisler en baştan, Justine bu dünyaya ayak bastığı günden ve tam benim durduğum noktada durmak istediği zamandan beri beni tedirgin etmişti ama o noktaya önce ben gelmiştim. Çocukluktan sonra tam kendini toplayıp en sonunda o çukurdan sürünerek çıktıktan ve güneşi yüzünde ilk kez hissettikten sonra, o bulunduğun noktayı, senin çektiklerini çekmeyeceğinde kararlı olduğun bir bebeğe vermen ve evladın bütün o acıları çekmesin diye tekrardan, bu sefer de fedakarlık çukuruna doğru sürünmen gerektiği gerçeğini bir türlü kabullenemedim.!