Sevgi iç çekişlerin buğusuyla yükselen bir dumandır;
O bu dumandan arındı mı
Parlayan bir ateş olur sevenlerin gözünde;
Bir de kederlenmeye görsün,
Sevenlerin gözyaşıyla beslenen bir denizdir artık.
Romeo:
Ah bu aşk gözleri bağlıyken bile
Nasıl görür gönlümüze giden yolları!
Yemeği nerde yiyelim? Hay Allah kavga mı oldu burada?
Hayır, anlatma duydum hepsini.
Nefretten neler doğuyor, ama daha çoktur sevgiden doğan.
Ey kavgacı sevgi! Ey sevilen nefret!
Ey hiçten yaratılan şeyler!
Ey ağır hafiflik! Ciddi hoppalık!
Güzel şekillerin biçimsiz kargaşası!
Kurşun tüy,parlak duman,soğuk ateş,hasta sağlık!
Hep uyanık uyku! Ey kendisi olmayan!
Duyarım bu sevgiyi, ama zevk almam ondan.