"...En bilge olanlar bile sonu göremez."
İnsan kaderini yenebilir mi? Ya da şöyle düzelteyim: Üzerindeki lanete karşı durabilir mi?
Yoksa bileği bükülmez bir yiğit, yan gözle bakılamaz bir savaşçı olsan dahi bu mümkün değil midir?
Şimdi biraz eskiye gidiyoruz...
Uzun zaman önceye; Orta Dünya’nın kaderini belirleyen Yüzük Savaşı’ndan, yani Üçüncü Çağ’ın sonundan çok daha öncesine gidiyoruz bu kez. Kara bahtın ve kem talihin, üzerine bir lanet gibi kazındığı; belki de kadim zamanların en acıklı hikâyesi çıkıyor karşımıza: "Húrin’in Çocukları"...
Silmarillion ve Bitmemiş öyküler gibi eserlerde de bahsedilen bu anlatı; bir lanetin, bir kaderin, bir insanı ve bir aileyi neye dönüştürdüğünü, onları nasıl makûs bir sona sürüklediğini anlatıyor bize. Kitaptaki her sözde, her satırda; rüştünü ispatlamaya çalışan ve geri adım atmaktan imtina eden bir kahraman var karşımızda. Hurín oğlu efsanevi Túrin Turambar... Her ne kadar bu özelliklerinin kadim soyundan gelen bir yazgı olduğunu düşünsek de, Orman’ın Hanımı Galadriel'in de dediği gibi: "Belki de her birinizin gideceği yol, şimdiden ayaklarınızın önüne serilmiştir de siz göremiyorsunuzdur..."
Kitabımız, Tolkien evreninden aşina olduğumuz destansı anlatımıyla karşılıyor bizi. Uzun cümleler ve güçlü vurgularla örülmüş bu anlatım, atmosferi derinden hissettiriyor. Her ne kadar eser, oğlu Christopher Tolkien tarafından Tolkien'in notlarından derlenip bize sunulmuş olsa da, sayfalarda onun edebî dilini bir miras gibi hissediyoruz.
Yazar, ilk sayfalarda bizi Orta Dünya’nın zengin karakter havuzuyla baş başa bırakıyor. Hikâye ilerledikçe anlatım daha yalın ve daha hikaye odaklı bir hâl alıyor. Olay örgüsü ve geçişler oldukça akıcı ve anlaşılır ilerliyor. Destansı anlatımın verdiği epik duyguyu sık sık hissediyor; karakterin ikilemlerini, varoluş mücadelesini ve
Bu bir inceleme değil, şöyle ki kitabı okudukça aldığım notların kalıcı olarak kalması için yazacağım karalama yazısı. Tolkien sen bir dehasın. Kusursuz bir evren. Aslında bölüm bölüm yazma kararı almışken bunun ayrıntılarının içinden çıkamayacağımı fark ederek şöyle bir olay örgüsüyle başlayayım diyerek devam etmiş bulunmaktayım. Önce Silmarillion okuyup sonra Yüzüklerin Efendisini okusaydım daha mı iyi olurdu? Kesinlikle daha iyi olurdu. Ama Yüzüklerin Efendisini okurken hep daha fazlasını merak ettiğim
ve bu evrenden asla çıkmak istemediğim için şimdi okuyarak daha mı çok keyif aldım? Kesinlikle daha çok keyif aldım. O zaman yeterince uzun olan özetimi daha fazla uzatmadan hemen başlıyorum;
* Ainulindalë (Ainur’un Müziği)
Bu bölüm, dünyanın nasıl yaratıldığını anlatıyor. Henüz elfler, insanlar, Orta Dünya yoktur. Bu bölümde en güçlü Ainu: Melkor’un müziği nasıl bozarak uyumsuzluk yarattığını ve ilk kötülüğün kaynağıyla tanışıyoruz. Dünya bir müzik olarak yaratılıyor, ve Melkor’un hikâyesi tam olarak bu bölümde başlıyor.
“ Ve Melkor, diğer Ainur’un müziğine kendi düşüncelerini kattı.”
“ Ve Melkor, diğerlerinden daha yüce kudrete sahipti; fakat bu
kudreti uyumsuzluğa çevirdi.”
* Valaquenta (Valar’ın Anlatımı)
Bu bölüm bir hikâye gibi değil de kim kimdir görevleri nelerdir diye anlatılan bir rehber gibi görebiliriz. Diğer bölümleri anlamak için özellikle bu bölümü not alarak okumak bence çok önemli, çünkü ilerleyen bölümlerde “ Hı evet bu bu görevden sorumlu Vala “ diyerek anlamlandırma yapacağız.
* Ainur’un Arda’ya Gelişi (Quenta Silmarillion başlangıcı)
Bu bölümde Valar-Melkor çatışması, Ardanın şekillenmesi ile devam ediyor. Arda Melkor yüzünden biraz “ yaralı “ şekilleniyor. Büyük hikaye burada gerçekten başlıyor.
-İki Lamba
Valar dünyayı aydınlatmak için
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Orta Dünya nasıl yaratılmış?1000Kitap
Finlandiya, Finlilerin kendi deyimiyle on bin göl ülkesi. Orada doğa yaşayan, hisseden bir varlık gibi ele alınıyor. Ağaçların, nehirlerin, dağların ve taşların, hatta bizim cansız dediğimiz nesnelerin bile bir ruhu olduğuna inanılıyor. İçki karıştırma küreğinin bile bir ruhu var; kanın ve damarların bile perileri var. Bunları okurken ister istemez eski Sibirya halklarını ve Proto-Türk inançlarını düşündüm. Yaşayış biçimleri birbirine çok benziyor. Bugünden bakınca bazı adetler tuhaf gelse de tehlike algıları, özellikle soğukla kurdukları ilişki ve annelerin aile içindeki belirleyici gücü bana çok çarpıcı geldi.
19.yüzyılda yapılan karşılaştırmalı filoloji ve mitoloji çalışmalarının da bu benzerlikleri dil üzerinden desteklediğini okuyoruz. Fince bir Hint-Avrupa dili değil; Ural-Altay dil ailesine ait ve bu yüzden Avrupa’nın ortasında oldukça ayrıksı bir yerde duruyor. Finliler Orta Çağ Avrupa’sında son pagan halk olarak anılıyormuş. Kalevala destanı da bu yüzden sadece bir destan değil; Hristiyanlığın baskısına rağmen ayakta kalmış güçlü bir pagan hafızası gibi okunuyor. Yazar da bu yorumu özellikle vurguluyor.
Zaten bu mitolojik dünyanın Tolkien üzerindeki etkisi saklanan bir şey değil. Tolkien bunu açıkça söylüyor. Orta Dünya’yı kurarken pek çok farklı mitolojiden yararlandığını ama Fin mitolojisinin zihninde özel bir yere sahip olduğunu anlatıyor. Dil yaratma sürecinde Fince’den etkilendiğini, Quenya’nın sesi ve yapısının bunun en net örneği olduğunu kendi ifadeleriyle dile getiriyor.
Kitabın içindeki taslaklarda Tolkien’in kendi el yazısını görmek benim için ayrıca çok değerliydi. İsimlerin üzerini çizip, anlam yerine oturana ve bir tarih hissi oluşana kadar defalarca değiştirdiğini görmek, yaptığı işi basit bir hikâye yazmaktan çok daha öte bir yerde
Amannn o nasıl sonnn??? Üçüncü kitaba hemen başlamam lazım.
İkinci kitabıda bitirdik çok şükür. Ne yalan söyleyeyim ilk kitaptan daha çok sevdim. Roth beyefendisi sizi çok beyendim:)). Aksiyonu son 50 sayfada toplanmış olsa da Zayne ve Trin arasındakı ilişkiyi sevdim. Bazi şeyleri konuşarak hall etmelerine bayıldım.
Bu spoi ola bilir mi bilmiyorum ama Allah aşkına koskocaman baş melekle dövüşüb galib çıkacağınızı nasıl düşündünüz.
Rahatsız olduğum bir tek ufak bir konu var. Oda Lucifer ve Gabrilei ayni kefeye koyması yazarın.
Keyifli okumaydı benim için. Okuyanlara da keyifli okumalar
Ahbe maria içimizi yaktın ne diyelim , bu eser ocin abartiliyor turk filmu izledim gibi yakisiksiz yorumlar yazsada yazarin betimlemeri analiz ve karak trin duygu dunyasini oyle yansitmiski Raif efendi ben oldum memleketten cikip maria kucaginda cocuguyla bulup kucaklamak geldi içimden ah maria , kurk mantolu madonna . Bizjm Raif efendi ye de biraz sitem etmedkm degil
Kadir'in pençesinde
J.R.R. Tolkien’in Húrin’in Çocukları, Orta Dünya’nın karanlık çağlarında geçen, trajik bir kahramanlık destanıdır. Melkor’un lanetiyle şekillenen Túrin Turambar’ın ve kardeşi Niënor’un acı dolu hikâyesi, kaderin insan iradesiyle çatışmasını derinlemesine işler. Tolkien, bu eserde insanın gücünü, zaaflarını ve kahramanlık anlayışını sorgular.
Kitap, Silmarillion’da kısaca anlatılan bu hikâyeyi detaylandırarak, karakterlerin içsel çatışmalarını ve Orta Dünya’nın mitolojik yapısını daha derinlemesine keşfeder. Túrin’in cesareti ve kararlılığı, okuru hem etkiler hem de düşündürür.
Tolkien’in dilindeki epik anlatım ve Christopher Tolkien’in titiz düzenlemesiyle, Húrin’in Çocukları Orta Dünya evrenine dair önemli bir parçadır. Bu eser, kahramanlık ve trajedinin iç içe geçtiği, unutulmaz bir okuma deneyimi sunar. 
J. R. R. Tolkien 
Húrin'in Çocukları
J. R. R. Tolkien Húrin'in Çocukları