Hasan Torun
@trnhasan
Sosyal Hizmet Uzmanı
Üniversite Mezunu
70 okur puanı
Eylül 2020 tarihinde katıldı
Söz etmek, söz kılmak, söz eylemek, söz söylemek…
Söyleyebilmenin cüretiyle herkese kutlu ve mutlu günler.....
Reklam
Yığınlar sağlı sollu
Kar kürtükleri
Rüzgarın binbir hevesle
Taşıyıp biriktirdiği
Güneş seninle
Ardından kar ıslağı yollar
Günün sessizliği
Rüzgarın savurduğu
Kar tanelerinin parıltısı
Her renkte cazibe
Azalmıyordu
Korkularım, tedirginliğim
Karanlığım;
Vız geliyordu
Arabanın homurtusu
Yanımda sen vardın
Kaygan yerler
Yoldan çıkarmıyor
Yola getiriyor
Yer tutuyor
Dize getiriyordu
Eşkalimi, efkarımı...
Diken1000Kitap
Gül derken...
Dikeni unuttuk.
Hep gül olma hevesine büründük.
Hayatta gülün yanında,
Elbette bir dikende vardır.
Diken olur bazıları,
Elimize, parmağımıza, ayağımıza batar.
Kimi zaman belki çoğu zaman,
Ruhumuza, canımıza, yüreğimize batar.
Görmek gerekir dikeni.
Hatta unutmamak icap eder.
Gülü seven katlanır dikenine...
Bir Mevsim GibiEdebiyat
Değişmez demeyin
Değişir insan
Doğaya bakıyorsun
Bir zaman kış
Bir zaman yaz
Aralarda bahar
Birisi ilk diğeri son
İnsanda böyle işte
Kimisi kış olur üşütür seni
Hatta dondurur
Isınacak bir soba arar durursun
Kimisi yaz olur ısıtır
Bazen de yakar
Bazısı bahar gibi olur
İlk olanı tabiki
Gönlünde çiçekler açar
Kimisi vardır ki
Son olmuştur o sana
Sende yaprak döker
Sende eser gürler.
Değişmez demeyin
Değişir insan
Bir mevsim gibi...
hasantorun
Bir Yaprak HikayesiŞiir
Mevsimlerden hazan olduğu
Besbelli değil mi etrafımızdan
Havadan, çiçekten, ağaçtan, yapraktan
Yağmurun yağışından
İnsan hüzünlenmiyor değil
Bak ağaçtan yine düştü bir yaprak
Bense bakıyorum semaya ağlayarak
Hüzünleniyorum işte
Düşen yaprağın kim bilir ne hayalleri vardı
Belki rüzgarlı bir günde
Aheste aheste bir rakkas misali
Dans edeceği günlerinin olmasını isterdi.
Belki de güneşli kavurucu bir yaz gününde
Yorgunluktan bayılacak hale bürünmüş
Yaşlı çiftçi amcaya gölgesiyle ferahlık verecekti
Bilemeyiz işte o küçük yaprağın ne hayalleri vardı
Lakin sonbahar o küçük yaprağı yere düşürüverdi.
Düşeni kaldırmak evladır
Ancak acımadı rüzgarda o yaprağa
Yerden yere vurdu
Bir o tarafa bir bu tarafa savurdu
Yaprak ya bu acılara dayanamadı
Acıdan boynu bükülen yaprak
Kafasını kaldırdı bakındı etrafına
Yüzlerce belkide binlerce yaprak yanı başında