tuana e.
@tuallik
tutmak, tutmak isterim, onu göğsüme alıp.
instagram: tuaersies
Kaldırımlar. (I-II-III)1000Kitap
sokaktayım, kimsesiz bir sokak ortasında;
yürüyorum, arkama bakmadan yürüyorum.
yolumun karanlığa saplanan noktasında,
sanki beni bekleyen bir hayal görüyorum.
kara gökler kül rengi bulutlarla kapanık;
evlerin bacasını kolluyor yıldırımlar.
in cin uykuda, yalnız iki yoldaş uyanık;
biri benim, biri de serseri kaldırımlar.
içimde damla damla bir korku birikiyor; sanıyorum, her sokak başını kesmiş devler...
üstüme camlarını, hep simsiyah, dikiyor;
gözüne mil çekilmiş bir âmâ gibi evler.
kaldırımlar, çilekeş yalnızların annesi;
kaldırımlar, içimde yaşamış bir insandır. kaldırımlar, duyulur, ses kesilince sesi;
kaldırımlar, içimde kıvrılan bir lisandır.
bana düşmez can vermek, yumuşak bir kucakta;
ben bu kaldırımların emzirdiği çocuğum!
aman, sabah olmasın, bu karanlık sokakta;
bu karanlık sokakta bitmesin yolculuğum!
ben gideyim, yol gitsin, ben gideyim, yol gitsin;
iki yanımdan aksın, bir sel gibi fenerler.
tak, tak, ayak sesimi aç köpekler işitsin;
yolumun zafer tâkı, gölgeden taş kemerler.
ne sabahı göreyim, ne sabah görüneyim; gündüzler size kalsın, verin karanlıkları!
ıslak bir yorgan gibi, sımsıkı bürüneyim;
örtün, üstüme örtün, serin karanlıkları.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
"Artık hayat için yetişir bunca infial,
Dinlemek isterim ki, taab-dar-i mihnetim.
Artık tehi vucut, tehi dil, tehi hayal,
Dünyada şimdi ben dahi bir fazla sikletim."
*Artık hayat için yetişir bunca tutku ve güceniklik,
Dinlenmek isterim ki, mihnetten yorgunum.
Artık vücudum boş, gönlüm boş, hayalim boş,
Dünyada şimdi ben de bir fazla ağırlığım.
Makber.1000Kitap
Eyvâh! Ne yer, ne yâr kaldı,
Gönlüm dolu âh u zâr kaldı.
Şimdi buradaydı gitti elden
Gitti ebede gelip ezelden.
Ben gittim, o hâksâr kaldı
Bir gûşede târmâr kaldı
Baki o enîs-i dilden, eyvâh!
Beyrut'ta bir mezar kaldı!
(...)
Yârimdi o, yoktu bir rakîbi,
Olmuş idi ruhumun tabîbi.
Şimdiyse elinde yok ilacım,
Lâkin onadır hep ihtiyacım.
(...)
Bir gün dedi ıstırap içinde:
"Ben ölmeye gelmişim bu Hind'e"
"Ölmek" dedi, kahkahayla güldüm.
Duydum ki fakat içimden öldüm.
Ettik biz o anda, nim zinde,
Nefretle veda Hind ü Sind'e,
"Kaldım mı" demişti yolda bir gün,
"Hind'in bu uzak denizinde..."
(...)
Geçti iki gün Aden'de tebsiz,
Bir ruze idi, o yani şebsiz.
Doktor sevinir, mariz rahat,
Herkeste meserret-i ifakat.
Sakindi deniz, vapur taabsız,
Gülmez misiniz buna acep siz?
Tufan görünürdü bence, zira
"Cennetse de neş'siz melekler
San her biri ol periyi bekler."
*Cennetse de neşesiz melekler
San ki her biri o periyi bekler.
"Bazısı câmide olmuş bir imam,
İktida-yı halka vermiş ihtimam;
Bazısı vâiz, başında kırk kişi,
Hep kıyâmetler koparmaktır işi,
Bazısı bir şeyhtir dergâhta,
Sanki hâdimdir o Kurb-ullâhta
Bâzısı Mevlâ'yı görmüş dûşta,
Söylenir ki bir külbe-i hamûşta,
Bazısı bir çehreden bulmuş keder,
'Âşıkım âşık' deyu feryâd eder,
Bazısı evhâmının mağlûbudur,
Zanneder ki Hak onun mahbûbudur."
*Bazısı camide olmuş bir imam,
Halka uymaya özen göstermiş;
Bazısı vaiz, başında kırk kişi,
Hep kıyametler koparmaktır işi,
Bazısı bir şeyhtir dergâhta,
Sanki hizmet eder Allah'ın yakınında;
Bazısı Allah'ı görmüş düşünde,
Söylenir bir suskun kulübede;
Bazısı bir çehreden kederlenmiş,
'Âşıkım âşık' diye feryat eder,
Bazısı kuruntuya yenilmiştir,
Sanır ki Hak, onun sevgilisidir.