tuana e.
@tuallik
tutmak, tutmak isterim, onu göğsüme alıp.
instagram: tuaersies
Öğrenci
Lise
Tekirdağ
İstanbul, 31 Temmuz
43 okur puanı
Ağustos 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Slovenya Nerededir?Psikoloji
"Slovenya nerededir?"
Bize böylesine olağan gelen sorunun günün birinde 24 yaşındaki bir kızın ölümüne sebep olacağını düşünebilir misiniz? Elbette hayır.
Delirmek nedir? Kişiden kişiye değişecek kadar geniş kapsamlı olan bu eylem -durum ya da ne demek isterseniz- toplumun belirlediğinden mi ibaret? Bu ve buna benzer soruların tartışıldığı, sorulara yanıt bulmaktan çok sorunun temeline inildiği Veronika Ölmek İstiyor adlı romanın okuyan her kişide bir etki bırakacağına eminim.
Kitap intihar etmeyi düşünen ve bunu kararlaştırmış 24 yaşındaki güzel, alımlı Veronika'nın yaşamına son vermeden önceki dakikalarını anlatmasıyla başlıyor. Bir şeylerin ters gitmesi sonucunda intiharı başarısız oluyor, gözlerini bir akıl hastanesinde açıyor. Akıl hastanesinden canlı çıkmamayı kafasına koyan Veronika 1 haftaya yakın bi' süre sonunda kalp rahatsızlığından öleceğini öğreniyor. Bu haberi ilk anda sevinç ile karşılayan Veronika ilerleyen dönemlerde yaşamın gerçekleriyle yüzleşiyor, cansız çıkmak istediği hastane kapısından can ata ata çıkmayı düşlemeye başlıyor.
Yaşamın anlamsız olduğunu, günlerin birbirinin tekrarı olduğunu düşünüyorsanız bakış açınızı değiştirecek, "Acaba?" diye sorgulattıracak bir kitap.
Kitapta geçen ilk soruya dönecek olursam, Yugoslavya'dan ayrılıp 1991'de bağımsızlığını ilan etmiş olan Slovenya; Orta Avrupa'nın güneyinde yer alıyor.
Reklam
Hint edebiyatına ait okuduğum ilk eserdi. Bu kadar uzun olması, işlenen konu hakkındaki bilgisizliğim gözümü korkutmuş olsa da kitabı 200 küsürlü sayfalardan sonra büyük bir zevkle okudum. Din, sınıf ayrımı, günümüze uyarlaması mümkün olmayan aşk ilişkileri kitapta bir bütün olarak işlenmiş. Öyle ki birinin bile atlandığını düşünemiyorum.
Karakterler çevremdeki insanları çağrıştırdığından mı bilinmez, kitapta bir aile ortamı yakaladım. Özellikle Binoy-Gora arkadaşlığı, Lolita-Suşarita kardeşliği, Ananamoyi-Binoy ilişkisi benim için unutulmazdı. 1913'te aldığı Nobel'i sonuna kadar hak eden bir kitap.
Altıncı Koğuş, Anton Çehov'un okuduğum ilk kitabıydı. Çehov'un diline hâkim olmamama rağmen kitap çok sade ve anlaşılırdı.
Kendisi kesit hikâyesinin önde gelenlerinden olduğu için olsa gerek; karakterlerin psikolojisi, yaşanan o gerginlikler mükemmel işlenmişti.
Kitap sona kadar güzel ilerliyordu, sonu ise beklediğim gibi oldu. Buna rağmen o hüznü derinlemesine hissetmiş bulunmaktayım.
Bu, bur'da bir kitap hakkında yaptığım ilk inceleme olacak. Şu ana kadar okuduğum onca kitap beni inceleme yazdıracak kadar etkilememişti doğrusu. Kitabın ilk sayfalarını 2-3 kere okudum. Çok beğendiğimden ya da anlamadığımdan dolayı değil, kitabın bu denli uzun olması gözümü korkuttuğu içindi. Kitabın 15-20 sayfasını okuduktan sonra (daha doğrusu olay örgüsü gelişmeye başlayınca) sonunu az çok kestiriyor, gelecek onca sayfanın bir klişeden ibaret olduğunu düşünüyorsanız, yanılıyorsunuz. Kitap o kadar bilinmezlikle dolu ki, okurken kendinizden bile şüphe duyabiliyorsunuz. Sürükleyici bir kitap olmasının yanı sıra çok sıkıcı bir kitap. Ne çelişki ama! Lâkin evet, gerçekten de hem sürükleyici hem sıkıcı. Kimi sahnelerde soluğunuz kesilmeden okuyasınız geliyor kimi sahnelerde ise bir bıkkınlık duyuyorsunuz. Kitapta yaşanan ilişkiler, olay görgüsü günümüz ahlâk kurallarına uymasa da okurken sizi farkında olmadan etkisi altına alıyor. Jane ve Edward'ın sonu belli olmayan o hoş (bir o kadar da tiksindirici) aşkı kitabı sonuna kadar okumanızı sağlıyor. Ah, birbirinden çok kopuk bir inceleme olsa da uzun lafın kısası bu kitabı okuyun, okutun.
